't Taftje wandelt door Amsterdam, 8 november 2003

8 november had 't Taftje weer haar jaarlijkse uitje. Dit keer met partners. De organisatoren Hans Balder en Matin Hutjes hadden er alles aan gedaan de Taftisten een prachtig programma aan te kunnen bieden. Onder leidng van een gids werd een rondwandeling gemaakt door Amsterdam: De Westelijke eilanden en de Jordaan.

Het verzamelpunt en de start van de excursie was bij Cafe-Restaurant De Gouden Reael op de zandhoek. Dit etablissement is gevestigd in een haringpakhuis uit 1648 aan de Zandhoek op de westelijke eilanden in Amsterdam met uitzicht op het IJ. De gevelsteen met de gouden munt uit de tijd van keizer Karel V werd geplaatst door de bouwers, de familie Reael, kooplieden en burgemeesters uit de Gouden Eeuw. De Gouden Reael heeft overigens ook nog een behoorlijke rol gespeeld in het gelijknamige boek geschreven door Jan Mens (1897 - 1967), over de waardin Griet Manshande en haar gevarieerde clientele. Griet is echter verzonnen, want in werkelijkheid stond zo rond 1900 'Schele Pauwelien' achter de tap. Ondank deze bestseller herinnert niets in het cafe meer aan deze schrijver en zijn boek.

Vanaf het verzamelpunt startte de excursie onder deskundige leiding van een tweetal gidsen. We begonnen met een rondleiding over en door een, voor velen onbekend, deel van Amsterdam, de Westelijke Eilanden (ook wel de drie stiefdochters genoemd). Een schilderachtige wijk, die eeuwenlang nauw verbonden is geweest met de scheepsbouw. Aansluitend stapten wij moeiteloos de Jordaan binnen. Een wijk die lange tijd de buurt was van kleine zelfstandigen. Onze gidsen namen ons mee terug in de tijd. Een vaak roerige tijd, waar de schrille tegenstellingen tussen arm en rijk niet zelden hebben geleid tot ernstige botsingen onderling en tussen het 'gezag'. Een tijd waar uitzichtloosheid of een succesvolle toekomst soms maar op een steenworp afstand van elkaar lagen. Waar de grens tussen alles of niets schril afgetekend was, maar waar cultuur en geschiedenis ontegenzeggelijk hun (romantische) sporen hebben nagelaten.

Klik op een van de onderstaande foto's voor een groter beeld.

Onze gids geeft uitleg over de route die we gaan lopen.	En het is koud.
Aandachtig luisteren.
Let bij aankomst ook nog even op Zandhoek nr. 10, want daar werd op 17 oktober 1834 Jacob Olie geboren. Tot 1959 kende vrijwel niemand de naam Jacob Olie, maar tegenwoordig verschijnt er bijna geen boek meer over Amsterdam rond 1900 waarin niet een of meer schitterende foto's van hem zijn opgenomen.
	Passend in de sfeer van deze dag werd de excursie afgesloten met een etentje in een tamelijk apart Cafe restaurant gelegen aan de rand van de Staatsliedenbuurt (wijk het Westerpark). Hoezo apart? De tweede helft van de vorige eeuw stond in het teken van de Industriele Revolutie. Er werden veel fabrieken gebouwd en een van deze fabrieken was het Machinepompgebouw Haarlemmerweg (bouw van 1897 tot 1900). Tot 1996 was het Machinepompgebouw in gebruik, eerst met stoommachines en later met dieselmotoren. Trouwens het was een beroemde en veel bezochte machinekamer. In 1941 verscheen er een artikel over deze machinekamer in een technisch tijdschrift waarin stond: 'de goedgevulde en symmetrische machinekamer maakt een grootschen indruk op den binnentredenden bezoeker en geldt als een sieraad voor de stad. De machinekamer is altijd goed onderhouden geweest en sinds enige jaren is er een cafe-restaurant gevestigd, waarbij de inrichting zoveel mogelijk intact is gelaten. Er staat zelfs nog een dieselmotor en let op: de lampen zijn afkomstig uit de lichtinstallaties van De Meer (!) en het Olympisch Stadion.
	De voorzitter spreekt zijn woordje. En introduceert het lidmaatschap van verdienste van 't Taftje. De organisatoren Hans Balder en Martin Hutjes, en ook Theo de Groot kregen als blijk van waardering voor hun verrichte werkzaamheden voor 't Taftje het Lidmaatschap van Verdienste toegekend. Tevens kregen ze het bijbehorende LVV-shirt overhandigd.
Een uitermate gelukkige Hans Balder...