Vada Varia, nr. 1 2006

 

 

De kwast van VADA

 

 

“Och meneer. Ik doe ’t met mijn kwast, verf hier de gele lijnen op de VADA-weg. Ha ha, wijs VADA dus eigenlijk de weg. En niet voor niks hoor. Want als er wat mis is moet de brandweer of de polietsie of de ambulans er langs kunnen. Auto’s die over mijn gele lijn heen staan zitten fout. Aan mij zal het niet liggen; hangen moeten ze, wegslepen die hap. Op hun kosten. Dat de brandweer er niet langs kan alleen omdat die kakkers hier zo nodig vlak bij die roeibotenschuur moeten parkeren. Of net naast de haven omdat ze te beroerd zijn om ’n stukje te lopen voor ze bij d’r bootje of d’r krat bier komen. Dat ken toch niet meneer?  

G B Rom

 

Maar ja. Nou hebben ze weer zo zitten graven en baggeren dat mijn gele lijnen helemaal onder de modder zitten. Stront voor dank. Maar ja, niet druk over maken, ik heb gedaan wat ik doen moest. ’T is toch altijd wat hier. ‘N tijdje geleden moest ik die doos, hoe heet dat… die koopeiboks voor de VADA-varia, schilderen. Zodat ie zó opviel dat iedereen ‘m zag als er wat was voor dat VADA-blaadje. Heb ik gedaan. Prachtig rood gelakt meneer. Bijna zelfde kleur als mijn overall. Met Sikkens Rubbol GTI turbo XLS. Topverf. En met grote gele plakletters “Kopijbox” erop gezet. Heel duidelijk te lezen. Ik heb ‘m eiges opgehangen naast de deur van de kantine. Als je naar huis gaat of moet plassen of zo en ‘m niet ziet ben je éch wel zo bezopen dat je niet meer op je fiets zou mogen stappen. Autorijden wel natuurlijk; want dan kán je tenminste niet omvallen.

 

En het resultaat…? Een kudde met peren meneer of hoe zeg je dat. Alles mot tegenwoordig modern. Met computers en zo. Met meel. Want op de nieuwjaarsreceptie - ik zag u daar trouwens ook, u zal het ook wel gehoord hebben - op die nieuwjaarsreceptie hield onze diricteur, meneer Dekkers, een redevoering. Hij zei ook dat er koopei is gestopt in die boks die ik geverfd heb maar niet in het VADA-blaadje is gezet omdat de drukkers vergeten hebben in de boks te kijken. Zo gaat dat tegenwoordig in dit land meneer. Niemand leest tegenwoordig toch nog letters van papier? Alleen over de hypotheekrente en de ziekenfondszorgverzekeringspremiekosten. Ja, en de telefoonnummers in de eskordadvertenties natuurlijk. Hi, hi, hi. Wat die meneer Dekkers er niet bij zei was dat vorig jaar ook precies hetzelfde bericht in precies dezelfde koopijboks op precies dezelfde manier vergeten was als dit jaar.

Daarna moest ik ‘m rood verven. Kan je je dat voorstellen meneer? Ezels schijnen dat niet te doen hè? Twee keer stoten tégen dezelfde steen. Lullig hoor. Ik heb die boks toch niet voor Jan Boterletter geverfd? Voor mij ook een tweede keer meneer. Stront voor dank dan bedoel ik. Maar ja, twee keer zo’n zelfde blunder is ook humor. Ha, ha., misschien mensen voortaan vragen te melen dat ze wat in de houten boks hebben gestopt in plaats van in de meelboks. Jaha. Ik hou van humor. Daarom lig ik ook zo graag met mijn bootje hier in de jachthaven. Leuk hè? In de jáchthaven. Mijn bootje is dus eigenlijk een jacht. Humor ja. En ’t is hier ook gezellig voor mijn kleinkinderen. Want er is een kleinspeeltuintje met ’n schommel en zo. Ken ik ze in de gaten houden als ik wat drink bij die mevrouw met die mooie rooie nieuwe bril binnen. Zal wat kosten denkt u niet, zo’n bril?

 

En we hebben hier ook ’n dierentuintje. Nee, geen echte ezel maar wel waterkippen en eenden en een kat die fietstassen kan open maken als er brood met worst in zit. En een gans die trouwens ook kunstjes ken. Ze zeggen dat ie kleine kinderen kan omgooien op de steiger en wel 10 seconden onder water kan houden als ze d´r in vallen. En dat ie kanoërs lek kan bijten en motorboten met minder dan 2 mm plaat kan indeuken. Zeilboten en mensen van de dinsdagploeg doet ie niks. Ik hoor net dat ze een nieuw beest hebben. Een nerts of zoiets. Die ken ook kunstjes. Ha, ha. Hij kan knippen. In bootbekleding en in elektrakabels in boten en auto’s. Fietsbanden lust ie niet. Als uw auto het dus niet meer doet meneer… Neem de fiets. Hmm. Het beest zal wel eh…. kkrrrrttt.., denkt u niet? Die gans lieten ze blijven; die pakt hooguit kinderen. Maar die nerts pakt auto’s en eh… as je hier in dit land aan auto’s komt…

 

Maar vooruit. Ik vond het wel fijn meneer, dat ik daar ook een keer was. Op die nieuwjaarsre­sepsie bedoel ik. We kregen eerst bonnen zodat we gratis twee consumpsies mochten opdrinken en later kregen we allemaal kaas en worst en komkommer en er kwamen ook bitterballen. Het was echt gezellig. En bij het praten kon je mekaar gewoon verstaan want er was geen muziek. Het rook wel raar. Logisch, er mag niet meer gerookt worden. En ook toen de bonnetjes en de bitterballen op waren bleven er nog wel wat mensen. Niet zoveel natuurlijk, want ze moesten het toen zelf betalen.

Nou, dan ga ik maar weer verder meneer, met mijn kwast. Want er valt nog ’n hoop te schilderen hier. Ieder het hunne. Maar dát, met die kwast, dat kan ík tenminste.”

 

G.B. Rom.