Vada Varia, nr. 1, maart 2009

 

 

Normen en waarden. (Over en uit)

Het wordt tijd: Ik doe ook maar weer eens een column. Ik vind, dat er de laatste tijd wat vaak gezeikt wordt over normen en waarden. Daar worden die items vast niet frisser van. En het gaat niet aan, om de steigers tot in den treuren te vergelijken met de Hoogstraat. Even dan: De Hoogstraat is een openbare straat en onze steigers zijn voorbehouden aan onze leden MET eigen boot. Andere leden worden geduld indien zij daar iets te zoeken hebben. Hebben zij daar niets te zoeken; zij blijven er vanzelf weg. De enige zinnige vergelijking met de Hoogstraat.

door Toon Hoefsloot

 

Persoonlijk zou ik het sterk toejuichen, als meer leden zich op de steigers van andere afdelingen zouden gaan begeven, al of niet in bikini, zolang het gaat om een ordentelijke presentatie. Het stimuleert het onderlinge contact. Men kan er immers nauwelijks om elkaar heen! En dat vraagt om wederzijds respect, (zeker als het gaat om schaars geklede schonen), en bevordert de interesse in elkaar’s discipline.

 

En wat levert het op? Naast ergernis over in de weg lopen een hoop humor! Lompe havenaars zullen struikelen over zojuist op het roeivlot neergelegde ‘roeipalen’ en sukkelige roeiers zullen uitglijden over het natte, zwarte plastic van de havensteigers en tot grote hilariteit van ons allemaal (Ja, wees nou eens eerlijk!) te water geraken. Daaruit zullen zij dan weer gered worden door whisky drinkende kayakkers, die altijd wel in zijn voor een geintje en nooit te beroerd om iemand van de verdrinkingsdood te redden.

 

De zeilers, die tot op de dag van vandaag geen geschikt optuigvlot hebben, kunnen we eenvoudig toestaan aan de steigers van andere afdelingen op te tuigen. Je zal zien, dat daardoor bijvoorbeeld de sportievere roeier makkelijker tot de bemanning van een zeilboot zal kunnen toetreden. De geïnteresseerde zeiler zou zich eens kunnen verbazen over de technische hoogstandjes binnenboord van een roeiboot. Integratie en wederzijdse waardering ten gevolge. Bij zeilers en kayakkers trouwens reeds gemeengoed! Er doen zelfs geruchten de ronde over een op handen zijnde fusie tussen deze kleine doch bloeiende afdelinkjes!

 

Motodozers kunnen zeilboters assistentie verlenen door de zeilboot af- en vast te houden gedurende de optuigprocedure. Voor deze gemotoriseerde recreant, die zich doorgaans permanent verveelt en dus wel gedoemd is tot bier drinken een ware verademing. Hij doet immers weer iets nuttigs, zonder zich aan te hoeven sluiten bij de vrijwillige, sociaal economische dinsdagploeg!

 

De dinsdagploeg. Zou die zich niet eens willen inzetten om de openhaard weer brandende te krijgen? (Lekker droog en warm binnenwerk!) Na drie jaar stokeloos te zijn geweest, moet het toch uiterst verbroederend werken als de vlammen weer eens de pan uit kunnen rijzen op zaterdag en zondag! Zelf kan ik mij er enorm op verheugen weer eens een overjarige overnaadse vier, een afgedankte optimist, het uitgebroken interieur van een motobak of wat afgedankte anoraks en surfschoenen op te kunnen stoken!

 

Waar het allemaal op neer komt, sikkeneurende lezer? Dat je geen auto neerzet op plaats en zeil waar over 4 minuten een boot komt te staan. Kom gewoon op de fiets als het kan! Dan hoef je ook geen ergernis meer te spuien over het minimale aantal parkeerplaatsen. Dat je geen vol gas geeft als juist de voltallige bemanning van een gladde 8 met gevaar voor eigen leven in de boot probeert te stappen. Dat je gewoon eens om je heen kijkt wie je toevallig eens kunt bijstaan bij een zwaar klusje. Dat je een speedboter ook de ruimte gunt om te skieën. Groet gewoon een medelid, al is het maar zo’n armzalige kayakker of zo’n ploeteraar die onder z’n boot zit te krabben of zich de tering zit te teren! Zeur niet als je eens eventjes moet wachten op een trailer die vlot wordt opgeladen. Mekker niet over automatenkoffie en plastic bekertjes als Lia een vrije dag heeft. Besef gewoon, dat je voor je lol op Vada bent net als iedereen en dat jij je in vrije tijd vooral niet moet willen haasten, laat staan ergeren.

En hou nou eindelijk eens op met konkelen over Dé zeilers, Dé roeiers, Dé Havenboters, Dé kayakkers, maar praat eens met elkaar! We zijn allemaal gewoon mensen met onze eigen hobby:

VAREN, VAREN EN NOG EENS VAREN!

 

Daarom zitten we met elkaar op ons fraaie kluitje! Dus: leven en laten leven. Was het ooit anders?

 

Denk eens even terug aan dat buitengewoon geslaagde feestje van ons 95 jarig bestaan! Wat een lol hadden we samen!

Deel eens een complimentje uit aan al die vrijwillige bestuursleden die ook -bij Godt- niet weten hoe het met onze club verder moet. En met die armetierige gemeente die tot over de oren in de schuld zit! Besef nou eens, dat het op Vada niet anders is dan in de rest van de wereld: er zijn gewoon veel leden en er is weinig ruimte. Terwijl die leden allemaal rondlopen om leuk met hun bindende factor water bezig te zijn, kunnen die gerust verdraagzaamheid oefenen en begrip voor elkaar opbrengen en tonen.

Laat eens wat meer Boeddhisme toe en schaf eens wat meer individualisme en egoïsme af. En dan kun je in het vervolg over normen en waarden verder gewoon zwijgen. Want dat doet mij altijd weer aan het belerende vingertje van Balkenende denken.

Als we het uiteindelijk goed met elkaar kunnen vinden, kunnen we gerust eens denken aan ledenstop en wachtlijst. Genoeg is genoeg. De natuur doet in de tijd de rest. Niks mis mee. Het voorjaar komt eraan. Kom op mensen: VAREN!

 

Toon Hoefsloot.