Vada Varia, nr. 2 2008

 

 

Elfstedentocht Roeimarathon Mix C2X+

2008

 

Na vorig jaar het veteranenveld te hebben verslagen, lag er dit jaar een nieuwe uitdaging voor Vada in het verschiet. Kan Vada dit kunstje herhalen in het mixed veld? Acht roeiers en één stuurvrouw gingen de uitdaging aan. Vrijdagavond 3 Mei om acht uur gaf Erika Terpstra het startschot voor de tocht der tochten door het prachtige Friese landschap. Elf steden en dat zonder één keer te moeten klunen.

Jetse Stoorvogel

 

Doordat we deze keer in een andere categorie van start gingen, gingen we als 34ste van start. Dat hoeft in principe geen probleem te zijn, maar het ongeluk van twee jaar geleden in Dokkum, waar we met onze schitterende nieuwe boot in de drukte gelijk door averij een enorme achterstand opliepen, lag nog vers in ons geheugen. Daarom geen rustige start maar gelijk voluit richting Dokkum waar we als 16de met de 7de tijd ongeschonden doorkwamen.

 

Inmiddels was duidelijk waarom Piet Paulusma ooit als weerman is begonnen. We konden ons nog moeilijk op de wedstrijd concentreren door de schitterende taferelen van mistflarden in het open Friese landschap. Terwijl we in de auto nog konden genieten werd al snel duidelijk dat het sturen in de mist wel een heel groot probleem werd. De GPS aan boord helpt, maar af en toe om je heen kunnen kijken is toch nog steeds essentieel (probeert U eens zonder naar buiten te kijken met de Tomtom op de plaats van bestemming te komen).

 

Nadat we via Dokkum en Bartlehiem weer terug in Leeuwarden waren was duidelijk dat we uitstekend in de wedstrijd lagen. Met een 6de tijd en 1ste in het mixed veld lagen we prima op schema, alhoewel we ons goed realiseerden dat wij minder roeiers hadden dan alle anderen (een nadeel m.n. in het tweede deel van de wedstrijd). Daarnaast was toen wel duidelijk dat het door de dichte mist in toenemende mate een navigatiekwestie werd. Sneek en IJlst werden nog gepasseerd zonder noemenswaardige veranderingen in het klassement (in IJlst lagen we nog 1ste met een 5de tijd). Op volle kracht roeien ging inmiddels niet meer door de mist. Als roeier kun je alleen maar veel respect hebben voor de dames die de boot door de witte deken probeerde te sturen op weg naar de volgende stad.

 

Uiteindelijk bereiken we de veilige haven van Sloten, maar inmiddels wel met een achterstand van 10 min op de ploeg van RIC. Het daglicht begon te gloren en het zicht verbeterde langzaam maar zeker. In Stavoren is het verschil geslonken tot 6 minuten en is er weer hoop in de ploeg. Iedere stad wordt het verschil met RIC kleiner: 5 minuten en Workum en 4 minuten in Bolsward.

 

Na bijna 15 uur waarin de meeste van ons bijna 4 uur hadden geroeid, voelden onze sportieve lichamen een stuk minder sportief aan. Daarnaast voelden de handjes al een stuk minder zacht aan en waren ze bij de meesten omwikkeld door enkele meters sporttape. Roeiers van Daventria vroegen zich zelfs af of dat onderdeel van het clubtenue was. Uiteindelijk is het dan toch nadelig om de wedstrijd met acht in plaats van 12 roeiers te voltooien. Terwijl de spieren strammer en strammer werden liep het verschil met RIC uiteindelijk in het laatste stuk van de wedstrijd op tot 16 minuten.

 

Uiteindelijk kreeg RIC nog 10 minuten straftijd waardoor het verschil na 19 uur en 25 minuten roeien slechts 6 minuten was. Uiteraard gaan de felicitaties naar RIC met een welverdiende eerste plaats. Als Vada ploeg zijn we tevreden met de 2de plaats in het mixed veld en de 7de plaats overall. Een goede uitdaging voor volgend jaar om dan weer op het hoogste podium te staan! De complimenten gaan uit naar de stuurvrouwen die ons veilig langs de 11 steden hebben geleid (uiteindelijk gaat de veiligheid boven alles!)

 

MV2x (Annemieke, Marleen, Astrid, Evert, Bart, Herman, Rob, Rogier, Jetse)