Vada Varia, nr. 2, 2011

Elfstedenroeimarathon 2011

“Op 3 juni, vrijdag na Hemelvaartsdag, vertrokken vanaf acht uur ’s avonds negenennegentig C2x+-tjes voor de roeitocht der roeitochten: de elfstedenroeimarathon. Met 207 km roeien al niet echt een toertocht te noemen, maar door de volgens velen indrukwekkende en druistige noordoostenwind was de tocht dit jaar nog net een tikkeltje zwaarder dan anders. Dit bleek ook wel uit het aantal ploegen dat de tocht niet binnen 24 uur volbracht: zijn dit er meestal een stuk of zeven, bij deze editie haalden negentien ploegen de finish niet op tijd.

De harde wind deerde de VADA/ORCA-combinatie die met startnummer 66 in het MixC2+-veld vertrok echter totaal niet. Want waar vooraf door de kenners (ervaren marathonroeiers met een diepgaand inzicht in de krachtsverhoudingen binnen en tussen roeiploegen) werd gesteld dat een vijftiende plaats in het overall klassement waarschijnlijk wel het hoogst haalbare zou zijn, na 20 uur, 12 minuten en 56 seconden kwam deze combinatieploeg op een zeer verdienstelijke elfde plek overall binnen, en in het eigen veld (mix-ploegen) zelfs als tweede van de dertig.

Door iedereen binnen de ploeg werd deze editie van de elfstedentocht dan ook als een prima tocht ervaren. Natuurlijk zullen de indrukwekkende rugwind (wat meestal goed is voor zeilers maar niet voor roeiers, want die zitten zoals bekend verkeerd om in de boot) en de klotsgolven die daardoor op de meren ontstonden – en die af en toe ook de boot inrolden – bij velen nog een tijdje door het hoofd spoken. Net als (bij sommigen) de blaren op de handen, het toch scherp moeten zijn (en blijven) terwijl je de eerste vijf uur van de wedstrijd rust hebt, of de frustratie van het door smal water niet kunnen inhalen van de langzame(re) boot die voor je vaart.

Uiteindelijk zullen deze smetjes echter snel vergeten zijn. Door bijvoorbeeld het fijne zonnetje dat ’s zaterdags heel de dag scheen. Of door het roeien bij nacht, wat in schoonheid, rust en ontspanning het roeien bij daglicht doet verbleken. Door de goede samenwerking binnen het team, het vlotte en fanatieke wisselen en de frisse zin waarmee iedereen iedere keer weer de boot in stapte om een nieuwe etappe tegen de wind in te ploegen. Het stuivertje wisselen om de lokale koppositie met de op dat moment in de buurt roeiende ploegen. De overvolle puinhopen van kleding, drinken en eten in de achterbak en op de achterbank van de meerijdende auto’s. De laatste 250 meter naar de finish toe, die naar verluid mooier zijn dan de 206.750 meter ervoor. Het officiële (roei)elfstedenkruisje wat zeker bij de eerste keer dat je ‘m uitgereikt krijgt iets magisch heeft. En dan uiteindelijk, als kers op de taart, de après-row in landhuis Klein Jagtlust in Oranjewoud, waar we dit jaar ook zonder begeleiding van Bart van den Briel mochten overnachten en dankzij Rogier ’s morgens de traditionele eitjes met spek bij het ontbijt kregen.

Afstempelen in Hindeloopen

Louter mooie herinneringen dus die zullen overblijven. En dat is maar goed ook. Want volgend jaar is er weer een elfstedenroeimarathon.

VADA/ORCA 2011:

Marleen Abma-Henkens, Bauke Abma, Alja Bastiaansen, Merel Baas, Evert Gutteling, Jop Hendricks, Marieke de Lange, Rogier Muller, Astrid Pouw, Ellen Schut, Pieter Seuneke en Frank Theunissen