|
|
Vada Varia, nr. 3 2004 |
|
|
De Head of the River 2004 vond
plaats in een stormachtig weekend. Hier volgt het verslag van 2 roeiploegen,
of beter 1 roeiploeg en 1 aan- en afriggerploeg Head of the River 2004 door de ogen van
Dubbel&Dwars (DVA4x+) Na lang trainen was
het eindelijk zo ver; wij, “ Dubbel en Dwars”, gingen met de Head meedoen. Voor
ondergetekende zou het de eerste keer worden om de Head
te gaan roeien. Omdat ik de Head al meer dan 7 keer
had gestuurd, wist ik wel wat mij te wachten stond. Op zaterdag 20 maart
gingen we naar Amsterdam, op naar de stuurlieden vergadering, de stuurvrouw
te laten wegen en de rugnummers op te halen. Daarna moesten we de boot
oproeien naar Ouderkerk aan de Amstel. Annemieke Vos van Avezathe Helaas regende het en hadden we ook nog grotendeels flinke
wind tegen. Na
de opbouwende opmerkingen van Marieke kwamen we veilig en zonder schade in
Ouderkerk. Daar hebben we onze boot op het botenveld gelegd en vastgebonden
(de boot zou eens weg kunnen waaien). Na het roeien werden we door Rogier
opgehaald, maar eerst hebben we ons opgewarmd met warme chocolademelk met
slagroom. Bij terugkeer in Amsterdam was er een vaarverbod opgelegd omdat het
te hard was gaan waaien. Terug in Wageningen stond
er op internet dat er twee achten waren gezonken en
een vier waaide op het vlot en er was ook nog een vier omgegaan. Na een
goede nachtrust gingen we de volgende ochtend weer vroeg naar Amsterdam
(gelukkig werd het dit weekend geen zomertijd). Om klokslag half negen
stonden we, gehuld in ons Vada tenue, naast onze boot in Ouderkerk. Die nacht waren
een viertal boten door de wind gegrepen en deze waren ernstig beschadigd.
Gelukkig had onze boot geen schade. Nu kon het wachten op de start beginnen.
Rond een uur of tien mochten wij ons langzaam richting vlot verplaatsen. Boot
tillen, maximaal tien meter verplaatsen, boot neerleggen op bokjes, wachten,
boot optillen, enz…. uiteindelijk kwamen we bij een vlot en werden we
vriendelijk verzocht het water op te gaan. En zo vertrokken we in zuidelijke
richting met het oproeien, tot er een kamprechter zei dat we moesten keren en
richting Amsterdam moesten roeien. Wederom wachten; nu echter voor de start, alleen maar
opletten zodat we niet aan lagerwal of in de knoop met andere ploegen kwamen.
Uiteindelijk was het zover dat we ons richting start mochten begeven. Eerst naar de voorstarter, door naar de voorstart
en uiteindelijk door de startlijn, waar de starter met luide stem “door”
riep. De wedstrijd was voor ons begonnen. Het eerste stuk hadden we wind mee.
Zodra de Amstel bochtiger werd kwam de wind steeds
ergens anders vandaan wat het roeien en het sturen er zeker niet makkelijker
op maakte. Veel van de tocht zelf weet ik niet meer, wel dat ik moe werd,
maar dat moest ook. Op een gegeven ogenblik, na 5,5 km, kwam de verlossende
toeter die je laat weten dat je de finish hebt gehaald. Daarna hoef je alleen
nog naar het vlot te
roeien. De boot eruit halen (waarom is de boot na het roeien altijd veel
zwaarder?), en weer afriggeren. Bij aankomst werd ons verteld dat het
blok van 13.00 uur was afgelast vanwege de stormachtige wind. Later werd ook
bekend dat het blok van 16.00 uur werd afgelast. Na weer enigszins bijgekomen
te zijn van de zware tocht zijn Suzanne en ik op de
fiets teruggereden naar Ouderkerk om de auto op te halen. Na een
verfrissende douche gingen we weer naar huis. We hebben over 5,5 km
uiteindelijk 21.46.05 minuten gedaan wat neerkomt op 15.16 km/uur. We waren
van het totale veteranen veld 18e van de 37. Het was een
fantastische dag. Annemieke Vos van Avezathe Marleen
(stuur); Marjolein (slag); Marieke; Suzanne; Annemieke (boeg). |
|
|
HEAD2004 door
de ogen van SLOW (HVB8+) Niet
geroeid dus: BALEN! Zo is de afloop van de Head2004 toch wel te noemen. Twee
keer rijd je naar Amsterdam om deel te nemen aan de -min of meer- opening van het
roeiseizoen, en twee keer kun je het water niet op door teveel wind en te
slechte weersverwachtingen. Ja, daar kunnen zelfs twee weermannen in de ploeg
en alle vooraf bedachte en ad-hoc geimproviseerde plannen niets aan veranderen. Aan de
andere kant waren de reisjes toch ook weer niet voor niets. We
hebben kunnen spelen voor supportersgroep VADA divisie VB (wat een bikkels zijn die dames toch, dat ze wel het water op
gaan). Een soort van aan&afriggertrainingsweekend
gehad (zaterdag aan, zondag af). Daarnaast een gegroeid groepsgevoel binnen
de ploeg door het samen wachten op de momenten die niet zouden komen én
door het gezamenlijk chinezen op zaterdag (in plaats van traditiegetrouw op
zondag na de wedstrijd). Achteraf dus ook nog een goede keus, want ja...er
was uiteindelijk helemaal geen wedstrijd op zondag! En uiteindelijk, al
met al, ongeacht of de afgelasting terecht was of niet, is toch -niet geheel onbelangrijk- onze doelstelling behaald: het consolideren van onze startpositie voor
volgend jaar! Evert Gutteling |
|
|
|