|
|
Vada Varia, nr. 3 2004 |
|
|
Een nieuw havenkantoor Wageningen, 6 april 2004. Vandaag is het eindelijk zover. Dhr. van de Peppel,
havenmeester van VADA, zal zijn nieuwe
onderkomen gaan betrekken. Gijs zoekt het voortaan
wat lagerop. Dichter bij het water. Het was geen
ivoren toren die hij verlaat maar een naar verf smakkende opbouw die in de
toekomst als kraanhuis zal gaan dienst doen. De motor zal worden “omhoog
gebouwd” om niet meer bij ieder aanstaand hoogwater in grote haast te hoeven
worden gedemonteerd en omhoog getakeld. Peter Burghouts Deze dag is uitgekozen voor
de verhuizing. Om nu, na al het voorwerk, het meubilair van de oude locatie
over te brengen en zo’n honderd meter noordoostwaarts en ’n meter of 3, 4 lager te herschikken
in de door Gijs gewenste indeling. Na een dagje
tillen, sjouwen, kreunen, meten en zweten bekijkt, beoordeelt, keurt,
bewondert en kritiseert Jan en alleman de ligging, functionaliteit en
inrichting van het nieuwe Gijshonk. Hijzelf laat
het, geheel naar zijn aard, in alle rust over zich heen komen en houdt zijn
oordeel vooralsnog voor zich. Als, aan het eind van de
middag, alles min of meer op zijn plaats staat en hangt en de potloden,
balpennen en calculator keurig geordend op het bureau liggen is het tijd voor de officiële opening. Inmiddels is ook Mevr.
van de Peppel - Bep voor
intimi - gearriveerd. Met spanning werd naar dit moment uitgezien. Want het
gonsde van de geruchten dat Bep voor deze ene keer Gijs over de drempel van zijn nieuwe ARBO-proof
werkruimte zou dragen. Druk dus. Zozeer dat het forse drijfvermogen van het ponton nauwelijks groot genoeg is om de feestelijk
gepoetste schoenen droog te houden. Zo druk ook dat de verslaggever ondanks
onbeschoft dringen helaas niet zelf heeft kunnen waarnemen of Gijs op de hiervoor genoemde feestelijke wijze in zijn
kantoor is beland. Er zijn daar verschillende meningen over. Zelf zwijgt hij
hierover in alle talen. De lieden die vooraan stonden en alles hebben gezien
ook. Zelfs Bep, normaal heel open, bleek
desgevraagd niet bereid opening van zaken te geven. De foto’s die gemaakt
zijn komen niet boven water. Mislukt of zoek? Hmm.
Enfin. Het nieuwe havenkantoor heeft wel meteen zijn eerste geheim. Uw verslaggever werd bij
het beoordelen van het havenkantoor getroffen door de ruimere indeling, het
licht, het goede zicht op de haveningang en de toegang tot de hoofdsteiger.
Wellicht kan in deze behuizing de warmte in de zomer en de kou in de winter
wat beter worden gereguleerd. Nadeel is natuurlijk het mindere zicht op de
haven als totaal. Bovendien moet Gijs dit
zomerseizoen voor bediening en afrekening van brandstofinname van boten vaker
de steiger op en af om de pompen te bedienen. Discussie over de vraag of
hierdoor zijn conditie zal toenemen of juist uitputting en slijtage van zijn
knieën het gevolg zullen zijn. Afhankelijk van het antwoord volgt misschien
in de toekomst verplaatsing van de brandstofpompen. De deuk in de binnenkant
van de toegangsdeur is, naar wordt beweerd, veroorzaakt door de champagnefles
die bij de doop van het havenkantoor bij vergissing niet tegen de door de
werkploeg verstevigde buitenkant maar binnen tegen de deur werd geworpen. Er
loopt een discussie over de vraag of de deuk bovenaan de lijst van
herstelwerkzaamheden van die werkploeg voor seizoen 2004/2005 moet komen of
juist niet moet worden gerepareerd. De deur kan ook tot monument worden verheven.
Ter herdenking aan alles wat werd opgebouwd en kapot gemaakt door de bouw van
dit nieuwe havenkantoor. Als uiting van een introverte, volledig in zichzelf
teruggetrokken en gesloten wereld als het buiten nat, koud en grijs is. Als
de deur gesloten is dus. Maar als het warm is en de deur open blijft staan is
het een om aandacht schreeuwende deuk in de wereld. Een deuk, materie die
verbogen is; aangedaan, maar niet kapot. Vol met hogere betekenissen. Maar
ook, wat dichter bij huis, een les voor de beginnende of blunderende
watersporter/pleziervaarder. Het was al snel weer heel rustig in en rond de haven. |
|
|
|
|
|
|