Vada Varia, nr. 3 2004

 

 

Norske Skog Rijnrace

 

 

Nog altijd wennen aan die naam. Want in gedachte blijft de herinnering aan de Arnhem-Wageningen Race. Maar het nieuwe parcours lijkt goed. Daags tevoren gingen de fanatici te water om de onderzijden van hun snelle racemachines te zuiveren van eventuele aangroei. Een mengsel van bier en eieren werd er als een geleidende gelei onder aangebracht, buiten het zicht van de concurrentie natuurlijk! Hele interieurs werden tijdelijk gesloopt om gewichtsbesparing te bewerkstelligen. Elke kilo telt!

Toon Hoefsloot

 

En Erwin Krol voorspelt een windje! Dat was jarenlang wel anders! De race werd zo langzamerhand een traditionele nationale drijfpartij! En drijven, niets is zo enerverend als drijven. Geen zeiler die er iets tegen mag of kan uitrichten, behalve diegenen die voortdurend tegen de regels in ‘roltecken’.

Zo bleek het mogelijk om naar de wedstrijd toe te zeilen. Een welkome afwisseling in de jarenlange windloze reeks. Steeds meer boten verschenen in het gat van Heteren. Veel oude getrouwen uit Arnhem en Oosterbeek. Ook Giesbeek was weer ruim vertegenwoordigd. Herkenning, uitwisseling van groeten, korte kreten over en weer. Verkenning van de startlijn, de bovenwindse boei. Was die in 1 slag te bezeilen? Vergeet het maar! Hans had hem weer geraffineerd neergelegd. Hoeveel last zou je hebben bij zo hoog mogelijk starten van de bomen op de noordoever? Van de ondiepte in de uitgang?

 

De concurrentie houdt elkaar nauwlettend in het oog. Geheime wapens? Nieuwe zeilen? Wie gaat met de eer strijken? Met de O-jol helmstok voor verenigingsteams? De Van Ingen trofee?

Het startsignaal voor het veld Lelievlets. Een half uur voorsprong op de andere startgroepen. Met bescheiden snelheid verdwijnen ze richting uitgang. De strijd is begonnen. Het geduw en getrek voor de startlijn. Het elkaar laten wijken op cruciale momenten, de strijd om de beste startpositie. Enerverend. Gevaarlijk soms. Iedereen weet, dat de rode Tempest meedogenloos voorrang neemt. Iedereen weet, dat Finnch traditioneel goed start en de confrontatie niet schuwt. Iedereen weet dat de Laser uit Loosdrecht verrassend geroutineerd en voortdurend manipulerend door het veld laveert. Iedereen weet, dat de krachtsverhoudingen bij de kajuitjachten gewijzigd zijn sinds de intrede van een H-boot en een Sprinta sport. En iedereen weet, dat ie wil winnen.

 

Het vijfminuten signaal. Het gekrioel bij de startlijn. Overstag. Bakboord!

Over de gijp wegdraaien vlak voor de boeg van een aanstormende Tempest. Waarschuwingen over en weer. Hier en daar een vloek, maar overwegend stilte en concentratie. De toeter. Finnch als eerste over de lijn, maar prompt bovenlangs voorbij gevaren door donkerrode snelheid.

Ieder vaart zijn eigen race. Tegen de klok, tegen de SW, tegen de andere kanshebbers. Vóór mij zeilt een jacht zich vast in de ondiepe opening. Snel besluiten. Links of rechts er voorbij. Het wordt links. Mis. Ook vast. Zwaard omhoog. De boot wordt 360 graden rondgezet. Het nakijken van de concurrentie. Voor me uit bereiken ze eerder de rivier. In de achtervolging. Nooit opgeven. Een extra windvlaag. Hangen en even plané. 50 Meter goedgemaakt. Het gevecht met boten uit andere startgroepen. Jammer. Je brengt elkaar niets. En waarvoor? Ook voor niets. Wind. Hangen! Wind weg. Natte kont. Trim aanpassen. Vlaag. Water scheppen. Uitkijken. Zelflozer openen. Even later weer sluiten. Alert blijven. De neerhouder doorzetten. Een rijnaak. De rescueboot sleept een onfortuinlijke zeiler weg voor de dreigende boeg met de witte snor.

 

Afstand wordt weer groter tot de voorsten in een windstilte raken. Ik loop weer in. Of ik de zenuwen in de boten voor me hoor gieren. Er is nog hoop. Dan val ik zelf in een windstilte en spuiten de boten voor me in volle vaart weg. Weg hoop. Water drinken. Net de fles aan de mond en weer een vlaag. Adequaat reageren. De fles pardoes laten vallen en onmiddellijk naar buiten tot aan de knieën. De boot rechtop zeilen is een must. Als de giek door het water gaat sleuren is de vaart eruit. Is de volgende krib te bezeilen? Ik knijp mijn boot erlangs. De wind krimpt iets. Ook de volgende kribben pak ik makkelijk. Dan ineens na een bomengroep wind uit een andere richting. Overstag dan maar. Beslissen in fracties van seconden. Hopen op geluk bij de kabelpont. Gelukkig geluk. Ik ros over de slappe kabel. Vier het zeil wat uit. Ruim varend en nu en dan planerend vaar ik langs een overvol terras. De gedachte aan bier en frites. Maar verder gaat het naar de keerlijn bij Opheusden. De eerste snellere boten komen op me af. Koers kiezen om er zo min mogelijk last van te hebben. Klapperend zeil als ik door hun golven knots. Over de gijp door de keerlijn. Trim wijzigen, zwaard omhoog. Ik heb het nakijken. Nog steeds. Al wisselt de achterstand voortdurend. Ik scheur een kajuitjacht aan de wind voorbij. Sjagrijnige gezichten. Laat een Spanker achter me en een Laser. Ik vaar de latere startgroepen tegemoet.

 

Klap weer door hun golven. Reageer op de luwte van hun zeilen. Op naar het tweede keerpunt. Een strenge toeter. Snelle reacties. Koerswijzigingen. De controle over een zeilboot vereist meer coördinatie dan autorijden. Het laatste rak. Twee streken. Dan schiet ik de havenmonding in. Een laatste concurrent troef ik af in een bakboord-stuurboord ramkoers. Ik wordt de finish overgejoeld. Applaus. Het is gedaan. Meer zat er niet in. Ik ben vierde (van de vijf). Die plek bevalt me wel. Ik weet mijn plaats. Lekker gezeild.

Boot uit het water en verzorgen. En dan is er eindelijk bier. Eindeloos napraten. Schouderklopjes en felicitaties. Vrolijk weerzien. Het feest kan beginnen. Het vlees wacht op de BBQ. De salades staan schepklaar. Het stokbrood is gesneden.

Broederlijk wordt er gegeten, gelachen, gedronken, nagepraat. De prijzen worden uitgereikt. Golven van gejoel overstemmen de blije winnaars. Applaus maakt je oren doof. De helmstok is weer terug in ons clubhuis. Het Vada Dreamteam heeft weer eens gezegevierd. De Van Ingen trofee verdwijnt weer naar Loosdrecht. Daar moeten we ook nodig eens wat aan doen!

De band speelt de sterren van de hemel af. Een zanger op leeftijd leeft zich uit. Iedereen op de vloer tot in de late uren. Dansen en zingen. Met een hoofd vol indrukken, ervaringen en ruis val ik in bed. Het is mooi geweest. Een belevenis van je welste. De Norske Skog Rijnrace. The sensation of riversailingcompetition. 5 juni 2004.

▪