|
|
Vada Varia, nr. 3 2004 |
|
|
Vlieg je vlug Zaterdag 19 juni. Een vrolijk gezelschap kayakkers. Klaar voor een ongebruikelijk evenement. Een combinatie van experiment, creatieve uitdrukkingsmogelijkheden, raffinement, enthousiasme, speelsheid en vindingrijkheid. Vlieg je vlug. Een vernieuwende gedachte met een lach, geopperd door Marjolein en Tijn. Boten
werden aan elkaar gekoppeld met balken en surfmasten, middels
touwen en sjorbanden. Ingenieuze constructies werden bedacht en gecreëerd. Er
verschenen surfzeilen. Al improviserend werden experimentele vaartuigen
ontwikkeld die uiting gaven aan het verbeeldend
vermogen van de deelnemers. In goede samenwerking ontstonden fantastische
vaartuigen waarvan allerminst van tevoren vaststond hoe ze zouden varen. De lol was er niet minder om; juist meer. De
prauw van Rob en Toon was het eerst vaarklaar. Een dikke wind voorspelde
avontuur. Behoedzaam werd hun creatie van canadees en kinderboot te water gelaten en met
steekpeddels de haven uitgepeddeld. Eenmaal in de wind fungeerden de
steekpeddels als roer en werd de prauw speelbal van wind en golven. Maar
varen deed ie! En hoe! Als de gesmeerde bliksem
dreunde het zeilend vehikel door de golven. Het liep
als een trein. Het overstag gaan was een procedure op zich: afvallen, door de
wind en nu de achterkant als voorkant gebruikend kon het zeil weer worden
aangetrokken. Dikke pret en luide lach. Dachten we eerst nog aan ongewild kapseizen
bij de eerste de beste vlaag, ons vaartuig bleek stabiel en zeewaardig. Enige
oefening leerde ons nieuwe vaardigheden en behendig konden we komen waarheen
we wilden. Inmiddels verschenen ook de andere combinaties op het water. Een
koddig gezicht. De kayaks van Antonia
en Daan, op enige zijdelingse afstand aan elkaar gekoppeld met balkjes torste
in het midden een flexibel zeil. Ook zij hadden er flink de gang erin.
Overstappen op het water behoorde ook al tot de mogelijkheden. Een
soort vlot van kayaks, bemand door Marjolein, Tijn, Hanneke en de moeder van
Marjolein zeilde ook al welgemoed in de havenmonding heen en te weer. Een
innovatief spektakel waarin de kwaliteiten van zeilers en kayakkers
succesvol werden gecombineerd. Kunnen we dat niet nog eens uitbreiden
richting roeiers? Het moet toch fantastisch zijn om een gestuurde Acht aan
weerszijden te voorzien van kayaks als
stabiliteitsdrijvers en een stuk of 6 surfzeilen als voortstuwend vermogen
voor een even ongebruikelijke als spectaculair snelle trimaran? Het zou
me niet verbazen als we daarmee in het Guiness book of Records kunnen komen! In ieder geval halen we de
krant. Al is het maar het plaatselijke sufferdje! (Pardon, Veluwepost) Kortom,
een onvergetelijke middag met veel vrolijke gezichten. Typisch Vada Kano. Met
hulde aan het idee. ▪ |
|
|
|