Vada Varia, nr. 3 2004

 

 

Over de werkploeg, de culinaire kunstjes van Lia en een bedankje aan een VADA-leverancier.

 

 

Ook dit jaar werd voor de werkploegen een formele afsluiting georganiseerd. Op woensdagavond 24 maart om 19.00 uur werden de havenarbeiders verwacht bij Lia. Ditmaal niet in de gebruikelijke rode overall, ARBO-gekeurde werkschoenen en geel gekleurde handschoenen. Maar - in harmonie met de tijd van het jaar - op z’n Paasbest. Een gemoedelijk begin aan de bar. Kleren maken de man. Als je er anders uitziet dan “normaal” volgt er ook een wat andersoortig gesprek. Een goede sfeer, een glaasje, een aperitiefje en een nijvere Lia met haar assistenten; Helène en Rienk.

Jan de Bree & Peter Burghouts

De tafels in U-vorm, sfeervol gedekt en verlicht. Geanimeerde gesprekken bij de ouverture van een voortreffelijk maal; een flinke kelk waarin superieure Hollandse garnalen samen met de gepaste ingrediënten tot ‘n overheerlijke cocktail waren verwerkt. Een rustige avond verder; een passend glas, babbels over de dagelijkse en andere dingen, een tweede gang met boterzachte en geurige aspergepunten verwerkt in een romige soep, ’n enkele toespraak met ’n bedankje voor de inzet en de dingen die gelukt zijn deze winterperiode. Ook aandacht voor de opeenstapeling van werkzaamheden de laatste weken en de dingen die daardoor niet helemaal goed uitpakten. Vervelend dat daardoor nadeel voor de roeiers zou kunnen ontstaan.

 

Bij de derde gang met kipfilet, haricots verts met ham, een ruim assortiment andere groenten, gebakken krieltjes of frites en appelmoes of peertjes kondigden zich bij meerdere deelnemers het verschijnsel aan dat de combinatie van kwaliteit en kwantiteit van Lia’s inspanningen een flinke spanning op de buikriemen deed ontstaan. Gesprekken dus met wat minder flux de bouche en wat meer rust. Een enkele keer ook werden de tafelmanieren met achterover leunen geweld aangedaan. Gelukkig niemand die zich er aan stoorde. De volgende gang, ijs met heel veel lekkers, verkoelde weliswaar de verhitte gezichten maar verminderde andere spanningen geenszins.

 

Met grote dank aan Lia en haar ploegje vóór de koffie eindigde deze genoeglijke afsluiting van het werkseizoen in alle rust. Al vóór elven was het weer heel rustig in Ten Anker.

 

Veel van de staalconstructies die voor de haven vervaardigd worden zijn gemaakt bij, door of in nauwe samenwerking met Hiensch Staalconstructies BV. De uiterst voorkomende wijze waarop Hiensch zich opstelt (zeer voordelige tarieven, adviezen, gebruik van machines) was ook vorig jaar al aanleiding om de werknemers van dat bedrijf een uitje aan te bieden. Op zaterdag 24 april, na de koffie in clubhuis “Ten anker”, scheepten zij zich samen met een aantal leden van de werkploeg, inclusief Lia en Gijs, in op de “Blauwe Bever” van Stichting “Het Utrechts Landschap”. Een mooie gelegenheid om een van de timmermannen van de werkploeg, Joop van Hooft, bezig te zien in een van zijn andere functies; kapitein op de Blauwe Bever. Joop is een van de vaste schippers van deze boot.

Alles aan boord mocht worden gebruikt. Mits goed geturfd natuurlijk. De catering was in handen van VADA’s eigen ”Lia”, die zichzelf had aangemeld om mee te gaan. Ze vond dat ze eigenlijk ook deel uitmaakte van de werkploeg. De verzorging was dus weer goed. Wat enkelen opviel, was dat je broodjes kunt smeren met een lepel en dat het veel handiger is dan met een mes.

 

Met een kopje koffie en mooi weer voer de boot naar de stuw bij Amerongen. Daar een ontvangst door een gepensioneerd sluiswachter die alles wist te vertellen over stuwen, sluizen, waterstanden en werkzaamheden van ‘s Rijks Waterstaat. Verder koffie, cake en enkele instructiefilms over de bouw en werking van een dergelijk kunstwerk.

 

De rondleiding door de catacomben en op de torens van de waterkrachtcentrale en de stuw was heel leerzaam. Imposant ook om in de enorme turbinebuizen te kunnen kijken. Door een relatief kleine elektromotor worden de polsdikke kabels waaraan de stuwdeuren hangen centimeter voor centimeter op- dan wel afgespoeld op enorme trommels. Het uitzicht over de omgeving vanuit de torens was grandioos. Niet alle deelnemers waagden de beklimming van de smalle wenteltrap.

 

Na de inscheping op de Blauwe Bever, die voor de sluis was blijven liggen, bracht Joop bracht schip, bemanning en gasten weer veilig thuis. Waarvoor veel dank.

Omstreeks 16.30 uur weer in Wageningen. Gelet op de reacties van het personeel van Hiensch  hadden ook zij erg genoten. Volgend seizoen kan er dus weer van hun diensten en machines gebruik gemaakt worden. Dan moet er weer gezaagd, gekotterd, geboord en gelast worden. Daar dan is Lia er niet bij.

 

JdB/PB