|
|
Vada Varia, nr. 3 2005 |
|
|
VADA zeilkamp 24-26 juni 2005 Vrijdag 9.00 uur
verzamelen de eerste deelnemers zich in het Honk. De opti’s
en alle zeilspullen worden in de bus geladen. Om 10.00 uur komen de
tentopzetters en boodschappers bij elkaar en wordt er vast een lading naar
camping de Loswal in Maurik gebracht.Het
is Fam. Sibbel Ondertussen
wacht in de haven, de zeilploeg op de laatste deelnemers. Als die om 12.30
uur aankomen wordt er onmiddellijk vertrokken. De Centaur, de Valk en de
kanariegele Solo (Waarschip) zeilen de haven uit. Bij de pier aangekomen is
het al 13.00 uur, dat schiet echt niet op en de motoren worden gestart. De Valk
sleept de Centaur. Bij de brug van Rhenen worden de
zeilen weer gehesen. Er wordt veel, maar niet ver gezeild.
Gelukkig
hadden ze de stroom mee en was de sfeer uitstekend. Omdat er in Nederland
geen piranha’s zwemmen konden de voetjes buitenboord en het hoosblik kon
worden gebruikt om al het zweet de Rijn in te gooien. Door het gelijktijdig
bewegen van de voetjes kon de snelheid met zo’n
halve knoop worden verhoogd. Vijf warme uren later kwamen ze aan in Maurik, waar een flinke aanslag op de limonade en bier
voorraad wordt gedaan.
Om 17.00
uur is de rest van de kampdeelnemers, na het verwisselen van stropdas en pak
vertrokken richting Maurik. Rond 17.30 uur is het
gehele kamp compleet en worden de laatste tentjes opgezet. Daarna duiken we
allemaal in het water. ’s Avonds wordt er friet gegeten met veel
fris. De krat bier worden ternauwernood gered van
een dreigend afzinken in de doorvaart. Na het eten trekt de wind flink aan (
staartje van een onweersbui) en vol enthousiasme springt de hele club in de
boten. Helaas 10 minuten later is de wind weer gaan liggen en na nog even
dobberen wordt er in plaats van op, in het water gespeeld. De oudere jeugd
zwemt tot 24.00 uur terwijl de jongere kinderen na het aanschouwen van de
bruiloftsdisco hun bed opzoeken. De zwoele
avond wordt doorgebracht met pils, zoutjes en veel gepraat. In de vroege
uurtjes van de zaterdag gaat iedereen naar bed, het is nog steeds vreselijk
warm. Rond 4.00
uur ’s nachts gaat het stormen en onweren. De partytent wordt afgebroken, opti’s omgekeerd en zeilen veiliggesteld. Pas enkele uren
later volgt de regen. De ochtend begint nat. Het ontbijt wordt gemaakt in de
tent en onder de, in allerijl opgebouwde, afdakjes opgegeten. Wat gaan er
veel boterhammen in de hongerige magen, thee en koffie lijken niet aan te
slepen te zijn. Lunchpakketten worden klaargemaakt en na de afwas kan er weer
worden gezeild.
Het is inmiddels 11.00 uur, droog en een lekker windje. Alle
zeilen worden gehesen en we kiezen het ruime sop. De Centaur komt moeilijk
het haventje uit, de doorgang is smal en er moet pal tegen de wind in worden
gepeddeld. Er wordt lekker gezeild met de Centaur, Valk, Opti’s,
Mirror en Waarschip. In de
buurt is een waterskibaan. Dat brengt de jongens op ’n idee, Op het strand
ligt een oude zeilplank die achter de Mirror
gebonden wordt. De rest van de dag wordt er met de Mirror
en zeilplank gesjeesd. Nooit geweten dat ’n zeilplank zo hard gaat met een Mirror ervoor.
Eind van
de middag krijgen we bezoek van een clublid, ze zeilt gezellig mee en kan
overnachten in de megatent. Op het water worden wat onderlinge wedstrijdjes
gehouden. ‘s Avonds wordt er door de catering ploeg hard gewerkt om een
stevige maaltijd te bereiden. De macaroni is onderin de pan tot een stevige
basis voor ’n avondje kleien geworden maar als je trek hebt smaakt alles. Na afloop
van het eten deelt de kampleider certificaten uit voor het overleven van het
kamp. Ook ‘s avonds wordt er weer gezeild en gewaterskied
achter de Mirror. Ondanks dat het wat frisser is
dan vrijdag wordt er na het zeilen toch weer gezwommen. ’s Nachts komen de
zwemmers verkleumd terug. Tja, en douchen daarna met z’n
zesentwintigen en 1 sepsleutel is een bijzondere
uitdaging. Een
enkeling duikt al vroeg in bed, moe van de hele dag zeilen. De rest laat het
bier, de wijn, fris en chips goed smaken . Met moeite kunnen we ons losrukken
uit de gezellige groep om onder zeil te gaan. Na een rustige nacht kunnen er
weer, stapels brood worden gesmeerd, koffie en thee klaargemaakt, lunch en
verrassingspakketten voor de terugweg gepakt. Voor de
terugweg worden de zeilers in 3 groepen verdeeld. De Valk met vijf mensen aan
boord vertrekt als 1e richting de sluis, De Solo vertrekt met 3
personen en proviand voor ’n wereldreis. De Centaur gevuld met 5 personen
kiest ook het ruime sop. Bij de sluis worden de boten na lange tijd wachten
op de beroepsvaart gezamenlijk geschut. Het was druk met 2 Rijnaken en ’n
varend hotel. Er wordt gezeild, maar veel wind is er niet. In
de loop van de dag komt de zon tevoorschijn en wordt het weer behoorlijk
warm. De Solo kapitein gaat plons aan een touw te water. Een lange,
maar gezellige reis. De rest
van de ploeg blijft in Maurik achter om de tenten
op te ruimen en de spullen terug naar Wageningen te
brengen. Het blijkt een behoorlijke hoeveelheid te zijn en de auto van het bezoekend clublid wordt ook helemaal volgeladen. De Mirror weer achter de auto en op weg naar huis. De weg
naar Wageningen is niet geheel
zonder kuilen. Daar kan de stevig vastgemaakte Mirror
niet goed tegen, het oogje en het hout van de voorkant breken af en de Grote
Smurf is nu watergekoeld en behoeft een opknapbeurt.
Rond
17.00 uur komen de boten aan in de haven, ze hebben zo’n
7 uur gevaren. Na het opruimen is er nog een ijsje voor de kinderen uit de gezamenlijke
pot. Zo komt er een eind aan dit geslaagde zeilkamp. Voor nog
meer foto’s zie de VADA zeilsite Met dank
aan alle deelnemers die samen het kamp tot een succes hebben gemaakt: Ernst-Jan, Hugo, Sebregt, Jeroen, René, Emanuel, Joke, Cees-Jan, Frederik, Fernand, Nicholas, Julian, Loek, Esther, Evelien,
Joost, Diede, Frans, Bram, Jacob,
Rob, Lia, Koen, Karlijn, Freek en Harda. Fam. Sibbel |
