|
|
Vada Varia, nr. 3 2006
|
|
|
Op
z'n Elfendertigst
“Nadat we vorig jaar in Frankrijk zo nat waren geworden, vond Jacqueline dat we even goed de elf steden langs konden gaan varen. We murmelden nog wat over fromage, paté lapin en vin du pays, maar het werd Fryslan, met uitvalsbasis huize Hehenkamp in Oudega.
Voorbereiden
'as usual' met taakjes voor iedereen; Joke werd pongholder, Jos tekende kaarten en Beta stuurde:
"toch haast beschamend dat je zoveel zooi mee moet voor een
weekje". Later zou Tjerk uitleggen waarom dat soms nodig is. En dan,
tropische temperaturen tot 35º C; instappen, uitstappen, boterhammen en
flessen water mee, met of zonder kussentjes iedereen een houten kont, blaren
doorprikken, zonnesmeersel en petjes. Vertrekken
over de Brekken, Parrega,
door Bolsward - dat, zoals iedereen weet, stadsrechten verkreeg in 1455 -
langs het kerkje van Arum en even flink doorhalen
tot Harlingen en daar met looien benen de zeedijk op om over de zee te
overdenken waar al dat gesleur toch ook weer goed voor is. Inmiddels
kennen we ook de antwoorden: omdat het biertje of sapje achteraf zo lekker smaakt, of omdat al die koffieterrassen en
appeltaarten zo aantrekkelijk zijn als verder nooit in het jaar, omdat de
avondmaaltijden altijd culinaire wondertjes worden, of omdat het gezelschap
begint te zoemen als een zeer geolied machientje - met een half woord of
minder pakt ieder een landvastje, afwaskwast,
boodschappentas of scherven uit het gras. We merken dat we het ook
uitstralen, want alle Friezen zijn uiterst vriendelijk en behulpzaam bij onze
onmogelijke vragen… Onze queeste gaat verder naar Franeker,
waar Beta en ik de roeiers nog net een brug te ver zien gaan - handig die walkie-talkies van De
roeiers beproeven hun geluk op het lange van Harinxmakanaal,
de walploeg in de Koperen tuin met koorzang, koele limonade en relaxt
zondagmiddagpubliek. Op naar Wetterwille met koude
limonade en zoutjes van de benzinepomp - het duurt. Met
ontplofte cola in de ijskast, rode soep overal rondom en een ingebouwde boobie-trap in de keuken besluiten we de dag. Maandag,
eerste roeidag voor Tjerk, naar Bartlehiem. De
toerdirectie had het hier wat spannender gemaakt door de twee roeiploegen
verschillende routeinstructies mee te geven; de
walploeg kijkt de andere kant op, maar toch komen we aan bij de
Wereldberoemde appeltaart. Onderweg gele lissen, dotters, lelies, kleine gesteepte fuutjes, roodneuzige
hoentjes en grote grutto's. Verder
over de Ee naar Dokkum?
En straks weer terug naar Bartlehiem? Of er een siesta-lunch van maken? Jacqueline is onverbiddelijk. We
gaan. Het rondje om de molen vergoedt veel - en de ice
tea onder de parasol natuurlijk. Beetje
dommelen in de auto tot we weer thuis in Oudega
zijn, waar Dinsdag
warm en zeer warm tot Weidum, tropen-trajectje.
's
Morgens dauwtrappen in de kano kan ook alleen, als al die anderen hardnekkig
blijven snurken. De quotes van de dag gaan ongeveer zo: "Kinderen
zitten nog sneller in de auto dan mannen" "Vrouwen
snappen er ook niets van" "Is
de sleutel van het kabelslot wel mee?" "Ik
had je nog zo gewaarschuwd voor dat lage bruggetje" "Hier
is natuurlijk waar ik sta" Wij
stoppen gezamenlijk in de eerder verkende Koperen Tuin en sturen een
detachement op audiëntie bij "Us Heit". 'Citron pressé' op z'n Fries in Weidum -
aanbevolen! Gezang
van Michel over de plas vanuit de kano op avondronde. Vandaag
blijken we ineens een verrekte end te moeten
afleggen: Bartlehiem, Leeuwarden, Sneek, IJlst,
Sloten en afsluiten in Balk. We hebben wat geluk, het weer is omgeslagen;
zeker 15º C lager dan voorheen en een straffe wind die ons gelukkig van
achteren vergezelt. Tjerk
boort zijn Friese relaties aan en zo zitten we ineens bij Johan en Joukje in Sneek aan de koffie met oranjekoek. Jos krijgt
een stempel. We
stappen weer op, zien nog de waterpoort en het etablissement van de weduwe Joustra; verder naar IJlst. De vliegende stop bij Osingahuizen kost een Bounty,
maar de brug heeft nu een nieuwe naam. Verder. Wat later meldt Jacqueline
over de boordradio dat er een blauwe verrassing op ons wacht; "als ie maar niet breekbaar is", antwoordt Jos… We
stuiven door Woudsend, gaan in de luwte het
Slotermeer op en als we merken dat de golven toch wel hoog zijn is het 'point of no return' al bereikt.
We blazen in een ruk door naar Sloten en vertreden ons wat met thee en andere
nuttige aankopen. De
walploeg verkent in Balk en wacht op ons bericht voor we het meer weer op
gaan. We vertrekken in de regen, zien Lekker indisch à la Tjerk, leuteren
over hoe het paradijs eruit zou moeten zien en Jos doet ons een spelletje
voor in de grote kring. Ohé en Laak. Na het ontbijt van halfacht
leert Joke ons op de golven van het Slotermeer een nieuw werkwoord: oën; ons allen nu welbekend. We bereiken Balk verder zonder
averij en trekken door. De regen weet dat we al eerder een hele dag hebben
volgehouden en speelt dat spel vandaag weer met ons; nat en steeds wat
kouder. Martha heeft een formule paraat waarin
variabelen als relatief lichaamsgewicht en kouderesistentie voorkomen - of
zoiets. Ik herinner mij het zeehondenvet van de Yamana's
in plaats van Goretex of andere kleding. We gaan
door de Luts, waar we ons voorstellen hoe mooi het
er zou zijn met wat zon erbij. Smal, langdurig met alleen riemen aan een
kant. Galamadammen is nog een heel end, en we
bezweren de walploeg dat we daar warme koffie willen gebruiken en echt niet
pas in Stavoren. Eerst nog even over de Morra en de
Geeuw. Nat. Camping
de Kuilert heeft een stel top-schoonmaaksters die de
deur van een net schone recreatiezaal vriendelijk voor ons open zetten; we
duwen Tjerk naar binnen, hobbelen achter hem aan en merken in de
clubfauteuils dat we het allemaal best wel een beetje koud hebben. Zoveel
mogelijk natte spullen uit en droge aantrekken en koffie uit het
samenwerkingsverband van walploeg, Blokker en Douwe Egberts
van een café. Gered! Jos vindt zelfs een droogtrommel en laat een passende
tip achter. Nog even
langs Warns voor goede soep in Stavoren en dan
kunnen we er zelfs weer tegen tot Hindeloopen. De
regen neemt af; de camping is erg duits,
maar we laten onze bootjes er toch. Lekker eten om de hoek in Oudega, bij de mannen van de sloepenraces. Vrijdag,
laatste dag; een beetje blauwe lucht al bij het ontbijt!! Mooi ommetje lopen in H; Tjerk wijst. Op naar Workum. Laatst overgebleven 11-stedenstad. Lunch en Jopie Huisman. Tjerk en ik
verkennen; bij Jopie en voor de deur van zijn geboortehuis zwaaien we hem
vaarwel. De roeironde
gaat over de Brekken naar huis. Ik moet me een
beetje haasten om de makkers bij aankomst een
verdiend blik om te kunnen hangen. Laden,
poetsen, huis schoon, beetje douchen en eten en half dommelen achter de
botenwagen aan naar huis. VADA
heelhuids bereikt omstreeks half negen in de avond. Zeer
voldaan, dank aan allen voor het aangenaam
gezelschap - sterkte met het afkicken! Technische gegevens: ·
Deelnemers: Beta, ·
Zomerhuis van familie Hehenkamp in Oudega
aan de Brekken ·
2 wherries, Scholakster
en Jan van Gent ·
kleine botenwagen ·
3 auto's (+ Tjerk separaat) ·
schade: 2 dekschalen, 3 glazen, 2 vlaggestokken,
1 kabel doorgeknipt ·
route Oudega, Bolsward,
Harlingen, Franeker, Leeuwarden, Dokkum, Leeuwarden, Sneek, IJlst, Sloten, Stavoren, Workum, Oudega ·
afgelegde afstand over water: totaal 206 km
|