|
|
Vada Varia, nr. 3 2007
|
|
|
Zeilkamp
Maurik 2007 Van vrijdag 15 t/m zondag 17 juni werd het jaarlijkse zeilweekend te Maurik georganiseerd voor de leden van VADA/Zeilen. door Koen Sibbel 1e dag: ’s
Ochtends vroeg tassen inladen en op naar de haven. Het weer ziet er
veelbelovend uit, niet de traditionele windstilte zoals voorgaande jaren. Op
de haven aangekomen is er inmiddels al een grote
berg met spullen ontstaan, die mee moeten. En naarmate de ochtend vordert
groeit de berg alleen maar, als dat allemaal maar mee kan… Maar
eerst nog even de boten gereedmaken voor vertrek, de Mirror wordt nog op een
trailer gebonden. Er wordt nog even snel besproken wie in welke boot erheen
zeilt, en de kielboten worden klaargemaakt. Een Mirror, 2 Optimisten en een
470 zijn de avond ervoor al naar Maurik gebracht,
dat bespaart een hoop tijd. Nu maar
weer kijken of de berg met spullen kleiner is geworden…. Helaas
hij is alleen nog maar gegroeid! Gelukkig komt er een camper, waar
alles ingaat. Zelfs de zeiltjes van de Optimisten gaan er zonder probleem in. Zo nu zijn
we echt klaar voor vertrek. Ik vaar mee met de Solo, na een paar oefenrondjes
in de haven (lees: wachtrondjes) zijn we er klaar voor, met vol zeil kruisend
richting Maurik, er stond een lekkere wind, en op
een paar spetters na geen regen gehad. Nadat Cees-Jan een paar keer had voorgedaan hoe je niet
overstag moet met de Centaur, kwamen we aan bij de sluis. Han en Anneke
hadden het rustig aangedaan, maar kwamen precies aan op het moment dat de
sluisdeuren opengingen, wat een timing. Aangekomen op de camping stonden alle tenten er al. Sommige hadden nog niet genoeg
gehad van het water en gingen er meteen weer op/in. Na fantastisch
te hebben gegeten weer het water op, zwemmen, zeilen, peddelen op een
surfplank, het gebeurde allemaal. ’s Avonds konden we genieten van een
prachtige zonsondergang boven de stuwen. 2e dag: ’s
Ochtends vroeg opstaan, lekker ontbijten en we kregen al meteen een
voorproefje van de wind die er ging komen. Fré en ik gingen maar eens de 470 optuigen, niet
met super veel verwachtingen maar toch maar een trapeze-vest
aan. Er was niet zo heel veel wind toen we weg voeren, maar naarmate het wat
later werd, nam ook de wind toe, de 1e keer voor Fré in de trapeze, na een paar keer oefenen, om zijn
geslagen en veel blauwe plekken later hadden we de smaak goed te pakken,
vooral in de buien. Vol in plané het meer onveilig
gemaakt.
Alle
boten genoten van de wind, die in de buien soms opliep tot een 6. Tegen de
namiddag was nog steeds (bijna) iedereen op het water te vinden. Ernst-Jan en
Rob gingen door om eens te kijken hoe hard die 470 nou echt kon. Terwijl Rien, Ik en Fré uitvoeren, (Rien in een Optimist,
en Fré in een Opti en ik
in de Mirror) begon het
nog wat harder te waaien, ik ging bijna meteen om, gelukkig ook weer snel
overeind. Het roer was losgeraakt, gelukkig bleef hij drijven en kon ik hem
nog net pakken. Rien kreeg de Opti
in plané ook nog, en Fré
scheurde ook nog een paar keer heen en weer, totdat het begon te regenen. Ineens
was ik de enige op het water, in de stromende regen, terwijl de rest van het
kamp zijn best deed om de tenten vast te houden, zodat ze niet zouden weg
waaien.
Samen met
een mirror van de lokale haven deed ik een wedstrijdje, en daarna weer
kruisend terug naar de camping. En alweer
was het tijd om te gaan eten. Omdat het zo hard
regende mochten we onder een afdak eten bij het restaurant. Tafels en stoelen
werden neergezet, en de frieten werden uitgedeeld.
Na het
fantastische eten was de regen weer weggetrokken en de wind weer wat gaan
liggen. Na het
toetje voeren de Centaur en de Valk weer uit. Bart aan boord van de Centaur,
zijn mooie nieuwe boot achterlatend aan de kade. John, Fré
en ik besloten achter hem aan te varen met de Blauwe kraai (waarschip 570). Op de motor natuurlijk, want het is ten slotte een zeilkamp. Ook
moesten we natuurlijk nog even de gps met al zijn
mooie functies testen. Waar is het knopje MOB voor? Oja…
Man Over Boord, oeps!, de gps
bleef maar piepen, nou ja, dan maar gewoon uitzetten. Bart keek wel heel
verbaasd toen hij ineens zijn eigen boot zag langsvaren. Laat op
de avond, net als de avond ervoor tijdens zonsondergang, voer Emanuel met de Valk
en bemanning nog uit om lekker te genieten van het fantastische uitzicht. 3e dag: Helaas
alweer de laatste dag spullen werden opgeruimd, en eten en drinken werden in
de boten geladen. Er stond nog steeds een flinke wind het beloofde een mooie
terugreis te worden. De boten
voeren uit, organisatoren en enkele ouders bleven achter om de spullen en
tenten op te ruimen. Op de
motor naar de sluis, maar halverwege bedachten we ineens dat de Centaur
helemaal geen motor had, Han besloot rechtsomkeert te maken om ze te halen.
Boem!, niet goed gekeken voordat hij omdraaide en zo tegen een boei aan. De Centaur
was opgehaald
en het was wachten bij de sluis, eerst een rijnaak erin en daarna mochten ook
wij erbij. René probeerde uit het schroefwater van de aak te blijven, dus gaf
wat gas bij, eenmaal eruit gekomen wilde hij weer afremmen door wat tegengas
te geven, maar de motor sloeg omhoog en René ging in noodvaart op de rijnaak
af, gelukkig zaten er een paar meiden voorop die hem nog konden afhouden. Zo, alle
boten lagen in de sluis, er moest alleen nog maar een motorbootje bij, helaas
kreeg die motorpech waardoor hij zich moest voortrekken aan de andere boten,
waarbij hij de Centaur overdwars in de sluis duwde. Na het schutten mocht het
hele recreatiespul van de (Duitse) schipper van de aak als eerste de kolk
uit. Heel aardig, dat voorkwam dat we met de zeilboten als in een reuzenstaafmixer
door elkaar werden gesmeten. Meestal gaat dat namelijk zo. Na dit
avontuur verliep de terugreis voorspoedig, met een mooie snelheid voor de
wind richting de thuishaven. Onderweg kwamen we Maarten nog tegen met
familie. Eenmaal
aangekomen op de haven werd er nog wat opgeruimd en na gepraat. Het bleek dat
er zoveel gebeurd was, dat het lang niet allemaal in het verslag zou komen te
staan. Ook bleek dat net zoals voorgaande jaren, zonder de organisatoren
Ernst-Jan de Winter en Lia Sibbel en alle helpende
handen, dit grote succes niet mogelijk was geweest. Hartelijk bedankt
daarvoor! Er waren
dit jaar ruim 40 deelnemers, meer dan de jaren ervoor. Foto’s: §
Loek Treep §
Cees-Jan
Dijkshoorn www.cjdesign.nl Tekst: §
Koen Sibbel |
