|
|
Vada Varia, nr. 4 2006 |
|
|
Pairs Head
2006 Dutch Elite crew goes ‘jaaaa’
Na de internationale Argo Sprint (zie vorige Vada Varia), gaan we (Marjolein Snippe en Marieke de Lange) op voor de volgende
uitdaging: de Pairs Head op de Thames
in London. Een niet geheel onlogische keuze, gezien
onze voorliefde voor de twee-zonder en het feit dat
Marjolein nu roeit bij Parr’s Priory,
een kleine club in London. Quote: “Alvast om je voor te
bereiden: Onze boten zijn behoorlijk oud en zwaar, en varen af en toe tegen
dingen aan...” Marieke de Lange &
Marjolein Snippe In
vergelijking met onze voorbereiding op de Sprint hadden we dit keer voor
enkele aanpassingen gekozen: Marjolein heeft in een C4+ een (half) rondje
rond het meer van Geneve geroeid, Marieke zat trouw ploeterend op de
ergometer en ging nog steeds scullend over de Rijn.
We rekenen op onze routine om, zoals eerder vermeld, “balans en haal op een sub-dramatische manier voor elkaar te krijgen.” Op
vrijdag arriveert het Vada deel (=Marieke) van de ploeg in Londen. We trainen
1 keer samen door het stuk Thames van de wedstrijd
heen en weer te roeien. De volgende ochtend stappen we om 9.30 in de boot,
zodat we rond 10.30 op onze toegewezen wachtplek bij Chiswick
Bridge kunnen zijn. De uiteindelijke tijd waarop wij starten zal rond 11.30
uur zijn. Het tekort
aan samen trainen wordt nu een beetje goed gemaakt doordat we een uur lang
moeten pielen om ongeveer op de plek te blijven liggen in de stroom. Ondertussen
kunnen we uitgebreid onze concurrentie bekijken, en zij ons. Hopelijk maken
we indruk met onze snelle outfit (olympische shirtjes), snelle bril (nieuwe Oakley), en snelle sokken (Vada rood-wit
gestreept). Helaas steekt onze boot er wat rafelig tegen af.
Dan gaan
we van start, onder Chiswick Bridge vandaan. Het
wordt een enerverende race. We doen ons best om de juiste koers te varen en
het midden van de rivier te houden. Ondertussen moeten we oplopende ploegen
(die er helaas toch zijn) ruimte geven. Een kamprechter probeert ons te verwarren
door van grote afstand “Parr’s Priory
give way” te roepen,
terwijl we prachtig op koers liggen zonder in de weg te liggen. Na Barnes
Bridge doen we volgens afspraak een push off the
bridge. De
volgende kamprechter gaat gewoon in onze baan liggen. Toegegeven, we liggen
niet meer precies in het midden van de rivier na een klein akkefietje met een
vastlopend bankje en een paar ongelijke halen.
Het
laatste stuk naar de finish bij Hammersmith Bridge,
het tumult van (onze) supporters op de brug wordt steeds duidelijker
hoorbaar. De finish is een paar halen voor de brug, met het vriendelijke
verzoek van de wedstrijdleiding om na de finish zo snel mogelijk door te
roeien “as quickly as your
tired muscles will allow”. Dat doen we dan
maar, en we laten ons door de ebstroom weer meevoeren naar het botenhuis. Quotes van de supporters: “waar
blijven ze nou” (na 2 uur wachten). “we jaaa’d you to
make you feel more at home” (omdat Marjolein als ze stuurt terugvalt
op het enkel schreeuwen van “jaaa” als het goed
gaat). De
uitslag dan: we finishen als 6e van de 8 ploegen in ons veld. De
top drie is een stuk sneller, nummers vier t/m zeven liggen dicht bij elkaar.
Als we een iets minder rafelige boot hadden gehad (de woensdag
onderhoudsploeg zou nog heel wat nuttig werk kunnen doen), zou een vierde
plek best mogelijk geweest zijn. Voldaan gaan we weer huiswaarts, tijd voor eten
en drinken en ontspanning in London. Marieke
de Lange en Marjolein Snippe |
