Vada Varia, 4, 2003

Met K.N.R.B. op de Havel en Spree

Met de bekende ploeg, die al veel Europese rivieren trotseerde, te weten, Agnes van Dongen Rikie van Lier, Thea Pelgrim en Anneke Wellensiek vertrokken we op 9 augustus met de bekende bus van Beuk richting Berlijn. Dank zij 'wegbrengers' Til Looyen en Bea Ponsioen waren we keurig op tijd in Utrecht.

Met twee tussenstops om de chauffeur de verplichte rusttijd te geven en voor ons om de benen te strekken, kwamen we tegen 17.00 uur aan bij Hotel Ambassador in Berlijn. Gelukkig heeft de bus een uitstekende aircondtioning, want buiten is het heet. Het hotel ligt zeer centraal, vlak bij de bekende Kurfürstendam en de gebombardeerde Gedächtnischkirche. Deze kerk wordt als monument bewaard en wordt door de Berlijners de 'holle kies" genoemd.

Anneke Wellensiek

Na het gesjouw met bagage gaan we onze eerste Berliner Pilsner drinken. Er zullen nog vele volgen. 's Avonds gezamenlijk diner en kennis gemaakt met de overige deelnemers. Zondag met de bus naar Gussow, een klein dorpje, waar de botenwagen met 12 werries op ons ligt te wachten. Naar het water is het een behoorlijke afstand, maar iedereen helpt met het sjouwen van de boten. Ook de plek aan het water is klein, zodat het veel tijd kost voordat alle boten te water liggen. He, He, eindelijk liggen we er in, en komen dan tot de onaangename ontdekking, dat we drie stuurboord riemen hebben en een bakboordriem. Heel vervelend, maar we moeten letterlijk en figuurlijk roeien met de riemen die we hebben. Bij nader inzien valt het mee en we hebben eigenlijk zonder problemen geroeid.

Het traject naar Köpenick is mooi, een rustige rivier met fraaie tuinen aan weerszijde en niet al te veel motorboten. We worden ontvangen door de Roeivereniging Berliner Energie. Dus een roeivereniging van een soort NUON. Makkelijk aankomen want er zijn grote vlotten. Een vriendelijke dame die als meisje in de oorlog in Nederland woonde, spreekt nog Nederlands en vindt het leuk om ons te ontmoeten. Zij blijkt de bar te beheren, waar wij uiteraard veel gebruik van maken. Met onze ploeg in een Spaans restaurant gegeten. Anneke wil de ploeg het bekende 'boeken monument" laten zien Dit is een groot vierkant gat met lege boekenplanken op het plein waar men in 1938 boeken van Joodse schrijvers heeft verbrand. Er stond een gezegde van Heine: "Wo man Bücher verbrennt, verbrennt man am Ende auch Menschen" Helaas, helaas, men is bezig het plein te reconstrueren en het hele monument is weg.

Maandag: Traject Köpenick-Spandau. 35 km en 3 sluizen.

Thea en Rikie maken de boot klaar en Agnes en Anneke doen de boodschappen. Als een van de eerste komen we bij de sluis aan. Wat blijkt: De tweede sluis die we moeten passeren, is kapot en het duurt twee dagen voordat deze is gerepareerd. De leiding zit behoorlijk in de problemen. We mogen niet de route door Berlijn nemen omdat daar het presidentiele paleis ligt en men is bang voor aanslagen. Na eindeloos overleg met de Wasserpolizei zijn ze bereid om ons onder geleide door te laten. Maar we moeten wachten tot 5 uur omdat dan alle rondvaartboten weg zijn. Het kanaal is namelijk vrij smal. We hebben alle tijd om te lunchen, te slapen en ijsjes te eten. Tegen half 5 mogen we in de

boten en dobberen nog een hele tijd voor de Wasserpolizei met blauwe zwaailichten verschijnt. Het voordeel is wel dat we dwars door Berlijn varen, de Reichstag met de mooie koepel van dichtbij zien en veel interessante gebouwen. We moeten in kiellinie varen met voor en achter een boot van de Waterpolitie. We mogen elkaar niet passeren hetgeen voor sommige boten een hele toer is. Er zijn nu eenmaal snelle en langzame boten. Eindelijk krijgen we het signaal: Doorvaren! We hebben nog ongeveer 20 km voor de boeg en het is al over zessen. Van eten komt het niet. Het is best spannend want het laatste stuk moeten we in donker varen en een lichtje aan boord om gezien te worden, hebben we niet. Als we om 21.30 uur aankomen bij de Ruderverein "Wiking" staat onze chauffeur met een grote zaklamp bij te lichten om ons het aankomen te vergemakkelijken.

Ondanks de duisternis worden de boten snel uit het water gehaald. Iedereen helpt iedereen! Voldaan dat we deze lange dag goed zijn doorgekomen, genieten we van het biertje en eten nog een z.g. "Berliner Bolete".

Dinsdag morgen is er voor de liefhebbers een tocht met onze eigen bus door Berlijn. Onze chauffeur blijkt zeer goed op de hoogte en geeft onze interessante uitleg over de geschiedenis van Berlijn. Bij het beruchte "Checkpoint" Charlie nemen we een kijkje en zien dat de Berlijnse Muur niet zo dik is als we dachten. Het voormalige Oost - Berlijn is een grote bouwput, overal enorme hijskranen en ingepakte gebouwen, zodat men bij slecht weer kan doorwerken. De architectuur van de nieuwbouw is zonder meer fraai.

's Middags gaan we op eigen houtje de stad in en beginnen in het Joodse Museum, een ontwerp van Libeskind. Bij de ingang worden we gefouilleerd alsof we op een vliegveld zijn. Het is een zeer indrukwekkend gebouw waar de geschiedenis van het Joodse volk van A tot Z wordt behandeld. De z.g. Holocaust Tower is deprimerend. En we zijn blij dat we buiten staan. Later naar de z.g .Hackische Höfe, allerlei hofjes mat aantrekkelijke winkeltjes. Vervolgens naar de Potzdammerplatz, vroeger HET uitgaanscentrum van Berlijn, maar in de Oost-Duitse tijd in onbruik geraakt. Nu is het weer bezig een centrum van het uitgaansleven in Berlijn te worden. Wij strijken neer op een van de vele gezellige terrasjes en genieten van de Berliner Weisse en andere Berlijnse heerlijkheden

Woensdag 13 augustus, traject Spandau- Werder 32 km.

Vertrokken van de Ruderverein "Wiking" Wederom een fraai landschap. Wat gebeurt? We zijn niet alert genoeg en raken de weg kwijt. Dat kost 25 minuten extra. Je moet voortdurend de vinger aan de pols houden en goed op de kaart kijken. Vervolgens moeten we een oversteek maken met hoge golven, maar de "Wellenwiek" doet het prima. Voor Rikie en Agnes een zware oversteek en geen mogelijkheid om te wisselen. Zodra het verantwoord is om te wisselen nemen Thea en Anneke het over en roeien tot Werder.

Donderdag 14 augustus, van Werder naar Brandenburg, 37 km en maar een sluis.

Het is weer een prachtige dag, niet zo warm en windkracht 3. Zo roeien we op ons gemak de Havel af. Lunch op een strandje, niet altijd makkelijk om een geschikte plek te vinden, want de oevers zijn stenig. Tenslotte het "Schleusenkanal" en vervolgens door de stad naar de Ruderclub "Havel". We worden ontvangen met drankjes en hapjes. We zitten aan lange tafels en wisselen met de overige deelnemers ervaringen uit.

Vrijdag 15 augustus. Brandenburg-Bahnitz, 29 km en een sluis. Het verval is in de meeste sluizen ongeveer 1 meter. Aanvankelijk een heel rustige rivier, maar na de wissel zien we een groot meer voor ons. De deining is daar niet mis en we zitten ook nog aan lager wal. Onder deze omstandigheden hadden we niet op de Rijn mogen roeien. Zwemvesten aan dus! Vlak voor de grote oversteek is het "wisseltijd". Thea en Rikie aan de riemen, nou dat hebben ze geweten! Ander halfuur hebben ze geroeid, want er was geen mogelijkheid om te wisselen. Ze verdienden een extra biertje van de kapitein.

Langzaam maar zeker bereiken we de hoge wal en gaan bij een jachthaven aanleggen. We doen ons daar tegoed aan Apfelstrudel met slagroom, dan kunnen we er weer tegen. Zonnig weer, maar behoorlijke tegenwind. In de enige sluis, liever gezegd sluisje heeft zelfbediening, en er passen maar twee werries in. Onze vice admiraal vangt ons op met een touw dat over het sluisje is gespannen. Anneke vreest voor onze driekleur, die de sluisdeur raakt. Onze ploeg heeft nog nooit in zo'n klein sluisje gelegen. Bij het eindpunt is een groot vlot, maar een hele toer om de boten uit het water te halen. Zand, stenen en modder en een steile helling, maar met vereende krachten lukt het. Boot schoonmaken, spullen in een loodsje en op naar het biertje. 's Avonds met de ploeg in het "Kartoffelkafé" gegeten. Heel gezellig en lekker.

Zaterdag 16 augustus, onze laatste roeidag.Traject van Bahnitz Hohennauen. Tot nu toe geen drupje regen gehad. Wat hebben we geboft met het weer. Het laatste traject is heel rustig, mooi landschap met wel wat pleziervaart, maar daar hebben we geen last van. Landing bij een camping op een strandje. Nu de boot schoonmaken voor de volgende ploeg en alles inpakken in de groene lap. Voldaan dat de tocht zonder problemen is verlopen, nemen we het zoveelste biertje.

Bij onze thuiskomst in het hotel staan roeiers van de Berlijntocht II op ons te wachten. Gezellig de Vada-ploeg te zien en andere bekenden uit het Toerroei-circuit. Jammer genoeg kunnen we niet met de tweede groep eten, want ons hotel kan 96 mensen plus de andere gasten niet aan. Onze groep eet in een restaurant Bismarckterrassen genaamd. Het hele hotel hangt vol met afbeeldingen en schilderijen uit het leven van Bismarck. Kunnen wij niet waarderen.

17 augustus terug naar Nederland. Til en Bea, "de wegbrengers" komen ons halen in Utrecht. Een afscheidsbiertje op het terras bij het station en dan zit het er weer op. We hebben het fijn gehad!

●