Vada Varia, nr. 4, oktober 2004

Het hek en de hufter

Zaterdag 11 september 2004.

Ik ben plaatsvervangend havenmeester. Het is 18.45 uur. Ten Anker is deze keer, bij uitzondering, al in de middag gesloten. Een van de normale werkzaamheden van de havenmeester aan het einde van zijn werkdag is het inschakelen van het alarmsysteem en het afsluitmechanisme van het hek. Dat is de hele dag open geweest, gaat dan weer dicht en is daarna weer alleen met een sep-key te openen.

Nu niet dus. Pas drie kwartier later – ik ben nog niet zo ingewerkt in deze baan – zie ik de oorzaak. Een of andere onverlaat heeft een witplastic zak om de sensor van de installatie bij het hek gebonden. Heel netjes, mooi strak er omheen. Geen fladderende zak. Nee, met veel zorg, overleg en rust gedaan.

Mijn oordeel met evenveel zorg hierover? Vergeetachtigheid, niet bereid verantwoordelijkheid te nemen voor eigen gedrag, disloyaal gedrag naar de vereniging?

Doet er voor mij op dat moment niet toe. Ik kom drie kwartier te laat thuis. Gevoel creëert een ongecompliceerder oordeel en kwalificatie: hufterigheid! Zal toch wel excuus voor komen?

Peter Burghouts.