|
|
Vada Varia, nr. 4 2004 |
|
|
Het ….. schip Een VOC-schip
uit de gouden eeuw. Geen hout, geen staal om van polyester maar niet te
spreken. Nee, van dit schip bestaat er maar één, van zilver. Reeds vele jaren kan dit schip gewonnen worden als je meedoet
aan de kajuitjachtwedstrijden in september,
georganiseerd door WSV Giesbeek. Het wordt
uitgereikt aan de winnaar van de grootste klasse. Casper Hoefsloot In
2002 werd het schip voor het eerst gewonnen door een lid van VADA. Ben Hoefsloot
maakte furore met zijn Dehler Sprinta
70 "Furie". Hilariteit heerste dat jaar onder de Wageningse zeilers. Aangemoedigd door Ben besloot Jan Klijn in 2003 ook mee te doen. Met zijn J22 " 's-Jans" slaagde Jan er in om met een op de
heersende wind afgestemde bemanning het schip in zijn bezit te krijgen.
Dit
jaar besloot ik om ook met boot naar Giesbeek af te reizen met als hoogste
doel die Jan en Ben wat op te jutten en daarnaast bij te dragen aan een grote
klasse. Met Margreet en zeilcollega Michiel zouden
we onze H-Boot "Haaibaai" bemannen. Het
overgrote deel van alle losliggende zaken werd van boord gehaald en naar de
zolder gesjouwd. Nee, we zijn niet overgegaan tot het demonteren van
gangboordkastjes en rugleuningen uit de kajuit. Op zaterdagmorgen haalden Margreet en ik Michiel op en
reden naar Giesbeek. Toen ik een auto voorliet die
ik met enig agressief rijgedrag nog wel voor
had kunnen zijn kreeg ik een scherpe snier van Michiel:
"Hé, dat doen we straks op het water niet he?!" De toon was gezet. We zouden er voor gaan. Die
zaterdag stond er een mooie dikke wind, kracht 4 a 5 Bft.
We gingen bijtijds het water op en verdeelden de taken aan boord. Margreet en Michiel zouden
samen de fok doen in het kruisrak. Bij het zetten, gijpen en strijken van de spi zou Margreet
voordekker zijn voor de spiboomhandling waarbij Michiel de val zou bedienen en zij samen de schoten. Het
roer en het grootzeil waren mijn pakkie aan. Af en
toe zou ik eens aan een ander lijntje trekken als ik dacht dat dat handig was. Zeven
boten verkenden de startlijn, zoekend naar de optimale positie en elkaars snelheid vergelijkend. Nog tien minuten te gaan
vóór de start, nog vijf, nog één, de boten zoeken hun startpositie en
verdringen elkaar op de startlijn. Geschreeuw voor ruimte, bakboord en
psychologische oorlogsvoering overstemt het geklapper van de zeilen. De start komt dichterbij en de
schoten worden aangehaald. De zeilen vallen vol, het
geklapper verstomt en geschreeuw maakt plaats voor
uiterste concentratie. We zijn te laat weg en moeten erg ons best doen om
vrij te zeilen. De eerste van de twee te zeilen ronden zitten we steeds dicht
op elkaar en op het voor de windse
rak bezorgen we elkaar dan ook veel last. In het tweede kruisrak door de
nauwe doorgang van de noordelijkste naar de middelste plas weten de J van Jan
en wij ons los te maken van de rest. Het lukt ons echter niet de J voorbij te
komen die goed wordt gezeild door een gelegenheidsbemanning bestaande uit Rob
Mink, Joep Hoefsloot en de 72 jarige en 92 kg zware, enthousiaste Martin. Jan
zelf kon wegens een blessure helaas niet zelf varen. Als
we uiteindelijk over de finish gaan na de J,
blijken we er toch dicht genoeg bij te zitten voor een eerste plaats na
handicap. "Toll", zouden de Duitsers
zeggen. Ja, het is H-boot weer met H-boot wind. Aan boord van de J wordt vurig gehoopt dat
de wind zal gaan liggen. Dit scheepje is zo licht dat het met een licht
briesje al wegwaait terwijl onze wat zwaardere H-boot
dan beduidend trager is. De
tweede wedstrijd verloopt min of meer gelijk. De wind neemt in het eerste
spinakerrak nog wat toe en het log klokt 8,92 knopen. Een hoge hekgolf komt
onder de ronde kont vandaan en vertoont nijgingen tot vlak trekken. Weer gaat
de J als eerste over de lijn en weer zitten we er dicht genoeg achter voor
een 1ste plaats. Prima dagje zo, biertje graag! Rob zou die avond
tegen Op
zondag staat er tot grote teleurstelling van de J bemanning weer een zelfde
dikke wind. Gelukkig kan Jan vandaag wel mee varen. We zeilen weer twee leuke
wedstrijden waarbij de J ons in het kruisrak regelmatig smerig in de vuile
wind zet. Het mag helaas niet baten; steeds zitten we er dicht genoeg op om
op naar handicap gecorrigeerde tijd, de eerste te zijn. De J wint vier keer
op "Line Honors".
En wat is daar nu het mooie van? Wel, met zijn drieën hebben we de boot zo
hard laten varen dat we de grootste klasse gewonnen hebben. Het zilveren
schip staat voor het derde achtereenvolgende jaar in Wageningen.
Rob zei die avond tegen Margreet en Michiel,
jullie hebben geweldig werk verricht, alle handelingen liepen soepel en er
was een goede teamgeest aan boord. Dank jullie wel. Volgend jaar wéér! Dan
doen de zeilers van WSV Giesbeek hun uiterste best
om het zilveren schip (de "Juwelier Aalbers
Trofee") te heroveren. Kajuitzeilers
van VADA: dit zijn leuke goed georganiseerde wedstrijden op een leuke plas.
Zet dit weekend voor volgend jaar op je kalender. Casper Hoefsloot |
|
|
|
|
|
|
