|
|
Vada Varia, nr. 4 2005 |
|
|
Sint Nicolaas
2005 Als het
regent dat het giet deert dat
echte roeiers niet. Maar
verwacht men storm op zee Dan gaan
zij liever aan de thee. Wanneer
de leiding zich vergist zodat de
koffie wordt gemist leert men
de roeiers pas echt kennen: de hele
dag is het ontwennen. Men
denkt: “je roeit toch om de sport” Maar
daarmee doe je hen te kort die naast
het roeien ook nog tijd vrijmaken
voor gezelligheid. Op
donderdag is daarvoor thee. Op
vrijdag neemt men koffie mee. Waarna er
ruimte wordt gelaten om weer
eens lekker bij te praten. En op de
wal of binnenboord er valt
geen onvertogen woord. Wat of
hij ook geleden heeft Een
roeier blijft altijd beleefd. Wat er
ook gebeurd is met de boten men houdt
ze stevig in de handen. En wordt
de spanning nog zo gek Een
roeier geeft geen grote mond. Twee
dagen per maand, in zomertijd worden
aan een uitstapje gewijd. Dan rijdt
de hele karavaan achter de
botenwagen aan. Hoewel,
in plaats van al dat sjouwen, en riggers aan de boten bouwen, en sloven
als een stel bedienden kun je
boten lenen bij je vrienden. Van
Duurstede naar Amsterdam een tocht
waar haast geen eind aan kwam werd
afgewisseld met de Vlist die haast
voorbij was voor je ‘t wist Maar hoe
dan ook, wat en genot wanneer
je afzet van het vlot of van
een vreemde waterkant voor een tocht
door het mooie Nederland. Maar wie
op tochten mee wil gaan moet
eerst de proeven nog doorstaan voor scullen een en sturen een. Daar gaat
geruime tijd mee heen. En dan
kun je ook nog eens proberen om echt
goed roeien te gaan leren. Oefening
baart kunst, dat weet een kind. Aldus
raadt u de goede Sint. Sint Nicolaas |