Vada Varia, nr. 4 2005

 

 

Supersnoekbaarsvangst

 

 

 

Het is 17 september.

Een rustige morgen, niet veel wind. Joop Braber is in zijn rubberboot uitgevaren een heeft zijn stenen anker een paar kribben stroomafwaarts van de Wageningse haven overboord gezet. Hij gaat vissen op snoekbaars, zonder dobber op de grond bij de krib. Het is daarbij van belang de lijn min of meer strak te houden, zodat je kunt voelen wat er daar beneden gebeurt. En deze keer gebeurt er iets: hij voelt duidelijk dat er aan het aasvisje wordt getrokken. Nu is het zaak om niet te snel te reageren en op het juiste moment aan te slaan.

 

Beet. Al gauw blijkt bij het aflopen van de molen, dat dit geen kleintje is. Als je een ervaren vissen bent, weet je dan hoe je de slip van de molen moet instellen om ervoor te zorgen dat de lijn niet breekt en de vis voldoende moet trekken om vermoeid te raken. Het geduldige werk van inhalen en het slippen van de molen als de vis wegzwemt, en weer inhalen begint. Het duurt een kwartier en uit niets blijkt dat de vis daar beneden vermoeid raakt. De visser moet geconcentreerd blijven want nu mag de lijn zeker niet slap komen te hangen omdat die bij een ruk van deze grote vis dan zeker zal breken. Inhalen, uitlopen, inhalen, uitlopen, het gaat maar door. Na nog een kwartier lukt het om de vis wat dichterbij te krijgen en als hij een keer springt, wordt duidelijk dat dit echt een grote is! Hoe krijg je zo’n knaap binnen?

Geduldig inhalen en uit laten lopen, de lijn strak houden. Langzamerhand loopt de lijn minder snel uit en wordt het inhalen iets makkelijker en na veertig minuten heeft Joop zijn vangst al enkele malen van redelijk dichtbij gezien: het is een kanjer, maar hoe krijg je die in je boot?

 

Eindelijk, na drie kwartier, lukt het om het schepnet achter de kieuwen van de vis te haken en hem binnenboord te slepen. Een reuze(n)vangst. Omdat deze zeker gegeten gaat worden, wordt de vis gedood met een klap op zijn kop.

Even verder vissen duurt maar kort, want de spanning van de grote vangst werkt nog na en dus wordt er teruggevaren naar de jachthaven.

Verbazing en bewondering van de daar aanwezigen en Wim van der Zouw kwam al gauw met zijn fototoestel om deze supervangst vast te leggen in handen van de gelukkige visser.

 

Het gewicht is niet gemeten, maar de lengte wel en die bleek precies 100 cm te zijn. Pas later bleek dat de recordvangst van snoekbaars staat op 101 cm!