|
|
Vada Varia, nr. 5 2004 |
|||
|
|
Vakantie: sleutelen onderweg De geneugten van het
varen heb ik al eerder verwoord. Tegenvallers ook. Ik wil u enkele
belevenissen tijdens dit seizoen niet onthouden. In de vorige VADA-varia was al te lezen dat de motor er in april al twee
keer binnen veertien dagen uit is geweest. Maar nu was alles echt in orde. Jan de Bree Na
vertrek eind mei trof ik na ’n paar dagen in het bilgewater
weer sporen van olie aan. Elke dag wat meer. Eind juni, we voeren op de
Turfroute, kon ik per uur varen zo’n 80 cc rode
olie, kennelijk ATF olie, opzuigen. De moed zakte me in de schoenen. Ik wilde
terug naar Wageningen. Mijn trouwe metgezel was het
daar niet mee eens en bewoog me een poging te ondernemen een reparatiebedrijf
in te schakelen. Vanuit Gorredijk kreeg ik contact
met watersportbedrijf Fokke de Jong uit Akkrum waar ik terecht kon als ik zelf het fysiek zware
werk deed. Dit omdat de monteur rugproblemen had. Op zijn werf waren
ligplaats en kraan beschikbaar. Op
woensdag 7 juli meerden we af in Akkrum. Een dag
later stond de motor op de kant.
Het euvel
bij de keerkoppeling werd snel ontdekt; versleten afsluitingen en kleppen. Dinsdag
de 13e was alles terug. Met inbegrip van, zoals me werd verzekerd, de geheel
gereviseerde verstuivers. De
daaropvolgende donderdag konden we, enkele honderden eurootjes
minder rijk, weer varen. Ons reisje werd vervolgd in het noorden des lands. Wat kleine storingen: kapotte gloeikaarsjes, toch
nog wat rook, misschien als gevolg van het nog inlopen van de motor en onregelmatig
stationair lopen. Maar niet naar mijn zin. Eenmaal terug
in Wageningen de verstuivers nog maar eens laten
testen. Ja, ja. Geheel gereviseerd zeiden ze bij het bedrijf waar Fokke de Jong ze heenbracht. Niets daarvan dus. Ik heb
dus nog wat te regelen met dat bedrijf in Akkrum.
Het eerste telefonische contact is gelegd. Oh ja, voor ik het vergeet, (nu) draait de
motor naar behoren Een
aantal prachtige weken later alarm door mijn wederhelft: de drinkwaterpomp.
Een elektrische opvoerpomp “die het altijd doet” deed het nu niet meer. Ik
had nog een reservepomp bij me. Natuurlijk even testen voor ‘m te monteren. U
raadt het al. Inderdaad. Waarschijnlijk versleten door stilliggen. Na veel
gedoe om met emmers het drinkwater uit de tank te krijgen en het vooruitzicht
van een flinke fietstocht naar een watersportwinkel in Drachten kreeg ik om
’n uur of vijf in de ochtend van een zeer goede dag een idee. Ja hoor; met de
draden van de reservepomp rechtstreeks op de polen van de accu draaide ie als een tierelier. De oude pomp ook. Schuldig aan het
probleem bleek een geoxideerde zekering. Dit klusje kostte weinig geld. Maar
wel veel ergernis en tijd. Maar ik ben ook weer wat wijzer geworden; deze
winter maar eens een afsluiter tussen drinkwatertank en pomp monteren zodat
de pomp eenvoudig te bereiken en te repareren is. En voor we gaan varen in
een nieuw seizoen alle zekeringen nalopen. We zijn
blij weer thuis te zijn. Ondanks alles toch weer genoten deze zomer. Nog even
terug naar Fokke de Jong. Daar wat rondzwervend
kwam ik een botenwagen tegen die kennelijk enige tijd niet gebruikt was. Bleek
eigendom van Fokke te zijn. Die van ons is niet
best meer, die wel. Hij is te koop. We gaan kijken of we die in Wageningen kunnen krijgen, inclusief een twintigtal
bokken. |
|||
|
|
|
|||
|
|
|
