|
|
Vada Varia, nr. 5, december 2004 |
|
|
|
’t “Gelijk eertijds geheele volken plegen van het eene land te vertrekken
naar een ander, om eene bekwaame woonplaats te zoeken, zoo zijn de Batavi of Batavieren
veele jaren voor de geboorte onzes Heeren Jesu Christi uit Duitsland
gekomen.” ‘t
Klik
hier voor alle foto's >>> Zo staat vermeld in de ‘Chronijk van
Nijmegen (875 nChr.), De Stad der Batavieren.’ Bij Tolkamer kwamen ze in
boomstammen ons land binnen. In het kader van het 20-jarig bestaan van ’t Het eerste stukje tot Millingen
aan de Rijn heet ‘Bovenrijn’ en wordt dan in ineens in Blijlands Kanaal
genoemd. Grappig is dat desondanks Millingen dus Millingen aan de Rijn heet
en niet Millingen aan het Blijlands Kanaal. Een paar kilomater verderop luidt
de naam Pannerdens Kanaal en dan volgt een heel lang stuk Nederrijn. Na Wijk
bij Duurstede gaat deze over in de Kromme Rijn; deze duikt onder in de stad
Utrecht, om daar uit te voorschijn te komen als Leidsche Rijn. Ook deze is
geen lang leven beschoren, want al spoedig ondergaat hij een metamorfose tot
Oude Rijn om uiteindelijk in Katwijk uit te monden in de Noordzee. Maar pas
op: het allerlaatste stukje, bij de
sluizen, heet eigenlijk Uitwateringskanaal. En dan te bedenken dat de Rijn van
af Lai da Tuma (een klein meertje in Zwitserland en de officiële bron) 1320
kilometer lang door Europa stroomt en overal gewoon Rhein heet. Met deze
tekst begon de uitnodiging aan de Taftisten die zich hadden opgegeven voor
deze tocht. Het
Het
organiserend comite bestaande uit Per luxe
touringcar werd de ploeg naar de Kanu Verein Emmerich gebracht. De boten
waren de dag daarvoor al door het feestcomité hier naar toe getransporteerd
en lagen helemaal klaar. De ploegen werden ingedeeld, de boten in orde
gemaakt en naar de rivier getild, de bagage werd aan boord gehesen en
vervolgens kon iedereen aan boord. Het was windkracht 6, de Rijn was druk
bevaren en er waren zeer woelige baren. Met een flinke stroom mee passeerden
we al snel de grens met Nederland en kwamen we bij de eerste stop in
Tolkamer. Het aan wal komen ging niet zo makkelijk, maar het bier op het
terras smaakte opperbest.
De tocht
werd gecontinueerd richting Oosterbeek. Na de splitsing met de Waal gingen
wij verder over de Nederrijn. De stroom was ineens een stuk minder, het
roeien werd zwaarder, en Oosterbeek is dan toch nog een heel eind roeien.
Uiteindelijk kwamen we om 8 uur, later
dan gepland, aan in Oosterbeek, waar we op de camping zouden overnachten. Het
werd al donker en onze tenten stonden nog maar net overeind (bij de tragere
tentenbouwers nog net niet) toen een hevig onweer losbarste. In allerijl
vluchtte eenieder naar de kantine en het biertje aldaar smaakte wederom
prima. Gelukkig
mochten we van de tafeltennisschuur gebruik maken voor het eten. Door Theo en
Jannie de Groot was een waar feestmaal bereid. Een heerlijke Cassoulet (ook
wel genoemd Cas’ Ojé) en Pruneaux au vouvray als
nagerecht. De recepten zijn bijgevoegd. Ondanks alle nattigheid smaakte het fantastisch.
Er werd overvloedig wijn en bier gedronken. Daardoor
was niet iedereen op zaterdagmorgen even fris. Om half 9 kwam Jannie de Groot
alweer monter aangereden om de heren een uitgebreid ontbijt te serveren. Wat
een luxe! Om half tien was alles weer ingepakt en vertrokken we voor de
tweede etappe. Het weer was aanvankelijk grijs met een beetje regen, maar al
gauw begon het op te klaren. Eerst door de sluizen en vervolgens werd er
flink doorgeroeid richting Wageningen. Tussen de middag serveerde Lia ons een
voortreffelijke lunch in de VADA-kantine. Dus na een uurtje was iedereen weer
in topconditie, en vervolgens werd de tocht vervolgd richting het Eiland van
Maurik. Daar
aangekomen bleek het aan wal komen nog een heel karwei. Het was een heel spektakel,
door sommigen gecombineerd met een al dan niet vrijwillige duik in het water.
Daarna
moest er nog een behoorlijk stuk gekluund worden om de boten aan de andere
kant van de dijk bij de camping weer in het water te kunnen leggen. Dan
blijkt ineens hoe zwaar die boten zijn. Maar nu hoefden we niet door de
sluizen en dit scheelde zeker anderhalf uur. Gauw
werden de tenten opgezet. En inmiddels was de cateraar ook gearriveerd met
een barbecue en allerlei lekkers. ‘s Avonds
voegden de dames en een aantal oud-leden zich bij ons en werd er goed gegeten
en gefeest. Heel erg jammer was het dat Annie en Jouke Heringa, degenen die
deze ploeg de vanaf het begin continue hebben begeleid en de meesten hebben
leren roeien, en die door iedereen dan ook “vader en moeder” genoemd worden,
er niet bij konden zijn. Annie was de week ervoor gevallen, had haar been
gebroken en lag in het ziekenhuis. Maar niet getreurd, het jaar 2004 is nog
niet voorbij en op het eind van het jaar vieren we het gewoon nog een keer
met de Heringa’s erbij. Het werd
een uitermate feestelijke avond. De oud-leden kregen zelfs de gelegenheid om
weer even in een roeiboot te stappen en een stukje te varen. Die mogelijkheid
werd met beide handen aangegrepen.
Oprichter
en oud-voorzitter Bert van Silfhout maakte van de mogelijkheid gebruik om
even het woord te mogen voeren. Hij bleek zich toch ernstige zorgen te maken
over het “moyenne” van de heren Taftisten. Dit gevleugelde begrip is
jarenlang onderwerp van gesprek geweest tijdens het samenzijn na het roeien.
En om ervoor te zorgen dat het moyenne op peil zou blijven overhandigde Bert de huidige voorzitter een grote pot met Ginseng.
Nou, met dat moyenne zit het komende 10 jaar meer dan goed!! Uiteraard werd het gezelschap ook nog toegesproken door de
huidige voorzitter van ’t De Taftisten waren wel een beetje moe van het urenlang tegen de
wind in roeien, maar de stemming was opperbest. In de loop van de avond viel
het besluit om, gezien de harde wind en een schatting van de tijd die we
daarvoor nodig zouden hebben, af te zien van het plan om door te varen naar
Schoonhoven. Lekker
ontspannen met de wind mee terug varen richting onze thuishaven in Wageningen leek iedereen
een veel beter idee.
Zondagmorgen
kroop iedereen weer “fris en vrolijk” uit zijn tentje. Theo was weer druk in
de weer met het klaarmaken van het ontbijt. En nadat iedereen voldoende
koffie, thee, sinaasappelsap en boterhammen naar binnen had gewerkt werden
vlot alle spullen ingepakt en konden we om half 10 vertrekken terug richting
Wageningen. De wind was hard en mee. Het was echt heel erg lekker varen zo
over de woeste golven. In Rhenen
werd gepauzeerd met een prima lunch bij De Koning van Denemarken. Vervolgens
was de tocht van Rhenen naar Wageningen een fluitje van een cent, want we
hadden de wind zodanig mee dat we grote stukken met behulp van de riemen,
regenjacks en paraplu¹s niet roeiend maar zeilend hebben afgelegd. Dikke
pret! Bij Vada
aangekomen werden de boten uitgebreid schoongemaakt. Elk korreltje zand werd
weggespoten en weggepoetst. Tenslotte
werd het feest afgesloten met een overvloedige maaltijd bij de chinees. Het Het Klik
hier voor alle foto's >>> ▪ |
|
|
|
DE OMMEZWAAI Liggend
in mijn slaapzak beleef ik de nacht van 11 op 12 september als plezierig en
geniet ik nog na van een prettige BBQ en mooie woorden van onze
oud-voorzitter en Wel rukt de
wind hard aan het linnen van de tent en geven de ons omringende populieren
aan dat het waait. Ratelaars? Schoonhoven
komt langzaam naar boven en verjaagd de gedachte over de reünie uit mijn
hoofd. Hoeveel uur nog te roeien? 10 tot 12 uur als deze wind blijft
aanhouden? Ik zie ploeterende ploegen die rukken aan hun riemen, maar door de
wind teruggeworpen worden. Niet
doen, onverstandig, terug naar Wageningen? Toegeven
aan een element past niet zo binnen mijn karakter. Toch won dit maal de ratio
van de emotie en besloot ik dit voor te leggen aan de overige organisatoren. Drie
tentjes richting zuid stonden Hans en Pim. Tentmaatjes die tijdens hun slaap
ritmisch snurken waardoor de ergernis omgezet wordt in prachtige visioenen.
Zeilen naar Wageningen, dat leek Hans en Pim gezien boven omschreven
omstandigheden het enige goede. Er restte nog één probleem. Hoe krijgen we
Pieter zo gek om richting oost te gaan in plaats van naar west. De
tentstokken braken en scheerlijnen kromden zich, het linnen verbleekte toen
ik in de vroege ochtend voor hun tent knielde en zei: “Jongens het lijkt me
niet verstandig als we naar Schoonhoven gaan. Wat denken jullie er van?” |
|
|
|
Cassoulet WITTE-BONENSCHOTEL
/ 8 PERSONEN Cassoulet
is ook een gerecht dat op veel manieren kan worden bereid. In Gascogne wordt
cassoulet altijd gemaakt met confit van eend of gans en diverse soorten
worst. In Frankrijk wordt worst in veel variaties gemaakt. Vaak
worden de worsten licht gerookt en gekruid met bijvoorbeeld knoflook. Ook in
ons land zijn slagers die diverse soorten worst maken. Zijn deze
worstvariaties moeilijk verkrijgbaar, gebruik dan verse worst. Ook kunt u een
deel van de verse worst door rookworst vervangen. De cassoulet kan uitgebreid
worden met varkens- of lamsvlees. Snijd het vlees in dobbelstenen en laat
het ongeveer 1 uur zachtjes sudderen in ganzevet met een scheutje bouillon.
Doe het tegelijk met de worstjes en confit bij de bonen. Het
ganzevet kan ook vervangen worden door reuzel of boter.
De bonen
1 nacht in ruim kokend water laten weken. De volgende dag de bonen in het
weekwater aan de kook brengen en afgieten. De bonen opnieuw met schoon water
aan de kook brengen (de bonen moeten helemaal onder water staan), het
varkenszwoerd en de knoflook toevoegen en 1 uur laten koken. Intussen
3 eetlepels ganzevet verhitten en de uien ongeveer 20 minuten zachtjes
bakken. De
tomaten, het zout en de peper toevoegen en 10 minuten meebakken. Dit mengsel
door de bonen roeren, het bouquet garni toevoegen en op heel zacht vuur 2-3
uur laten sudderen. (Dit kan ook in de oven op 140°C.) Controleer regelmatig
of er genoeg vocht in de pan aanwezig is, voeg zo nodig af en toe een
scheutje water toe. De
reepjes spek in 1 eetlepel ganzevet croquant bakken. De worstjes met een vork
enkele malen inprikken, in een braadpan leggen en met water bedekken. Het water
aan de kook brengen en laten verdampen. Als het water verdampt is, de worstjes
in het vrijgekomen vet rondom bruin bakken. De worstjes in plakken snijden. De
gekonfijte eendebouten in een hete oven (200°C) of in de koekepan ongeveer 15
minuten bakken, tot het vel croquant is. De eendebouten elk in 4 stukken
snijden. De oven voorverwarmen op 200°C. De drie vleessoorten in de schaal
leggen. Het bonenmengsel met zout en peper op smaak brengen en op het vlees
scheppen. De bonen met broodkruim bestrooien, nog 1-2 eetlepels ganzevet
erover druppelen en de cassoulet in het midden van de oven nog 35-45 minuten
bakken tot het broodkruim een croquante laag heeft gevormd. |
|
|
|
Pruneaux au vouvray GEDROOGDE
PRUIMEN IN WITTE WIJN Dit
heerlijke dessert kan op 2 manieren gemaakt worden: zonder en met koken. Ik
geef u van beide de bereidingswijze. De pruimen
wassen en in een glazen pot doen. De wijn over de pruimen schenken en de
suiker toevoegen. De pruimen minstens 4 dagen op een koele plaats in de wijn
laten weken. Let wel op dat ze goed onderstaan. Serveer de pruimen met lobbig
geklopte slagroom De
pruimen 1 uur in water weken. De wijn met de suiker, het vanillestokje, de
nootmuskaat en geraspte citroenschil aan de kook brengen en 20 minuten laten
koken. De
pruimen laten uitlekken, eventueel ontpitten (dit is niet echt nodig) en ze
van het vuur bij de warme wijn doen. De pruimen 15 minuten in de warme wijn
laten weken. Het geheel weer verwarmen en afgedekt 4 minuten tegen de kook
aan laten trekken. De
pruimen in de wijn laten afkoelen en afgedekt minstens een nacht (2-3 is
beter) in de koelkast laten staan. Serveer de pruimen met lobbig geklopte
slagroom.
|
